سیف فرغانی
زندگی‌نامهٔ سیف فرغانی
سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه اشعار او از غزل و فصیده و قطعه و رباعی حدود ده الی یازده هزار بیت است. وی ارادتی وافر به سعدی داشته و بین آن دو مکاتباتی نیز بوده است. این شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجری در یکی از خانقاه های آقسرا وفات یافت. قصیدهٔ او که با مصرع «هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد» آغاز می‌شود و گویا خطاب به مغولان مهاجم سروده شده از اشعار معروف این شاعر آزاده است
آثار سیف فرغانی
شعرهای سیف فرغانی
- شمارهٔ ۲۴۴ — هرکه او نام تو گوید دم او نور شود
- شمارهٔ ۲۴۸ — بی‌تو دل خسته جان نمی‌خواهد
- شمارهٔ ۲۴۶ — هردم از عشق تو حال من دگرگون می‌شود
- شمارهٔ ۲۴۳ — از نظرت روی ما ماه منور شود
- شمارهٔ ۲۴۷ — عشق هرجا رو نماید کفرها دین می شود
- شمارهٔ ۲۵۰ — دلم روی چون تو نگارین خوهد
- شمارهٔ ۲۴۹ — دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد
- شمارهٔ ۲۴۵ — نام تو گر بر زبان رانم زبانم خوش شود
- شمارهٔ ۲۵۴ — در شهر اگر زمانی آن خوش پسر برآید
- شمارهٔ ۲۵۵ — ز کویی کآنچنان ماهی برآید
- شمارهٔ ۲۵۷ — ازرخت در نظرم باغ وگلستان آید
- شمارهٔ ۲۵۶ — سحرگه سوی ما بویی اگر زآن دلستان آید
- شمارهٔ ۲۵۱ — هرکرا داد سعادت بلقای تو نوید
- شمارهٔ ۲۵۲ — باز دریافتن دوست مرا چون خورشید
- شمارهٔ ۲۵۸ — نسیم صبح پنداری ز کوی یار می‌آید
- شمارهٔ ۲۵۳ — روز عمرم به زوال آمد و شب نیز رسید
- شمارهٔ ۲۶۲ — حدیث عشق در گفتن نیاید
- شمارهٔ ۲۶۳ — ای ز یاران گشته غافل از تو خود یاری نیاید
- شمارهٔ ۲۶۶ — عقل در کفر و دین سخن گوید
- شمارهٔ ۲۶۵ — ای ترا پای بر سر خورشید
- شمارهٔ ۲۵۹ — بیا که بی تو مرا کار برنمی آید
- شمارهٔ ۲۶۰ — ترا به صحبت ما سر فرو نمی‌آید
- شمارهٔ ۲۶۱ — ترا به زمن هم نفس کم نیاید
- شمارهٔ ۲۶۴ — ای ترا تعبیه در تنگ شکر مروارید