شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- قطعهٔ شمارهٔ ۷ — دوش تا روز ما به هم بودیم
- قطعهٔ شمارهٔ ۶ — لفظ الف و دو لام و یک ها
- قطعهٔ شمارهٔ ۹ — گنج اسما به من عطا فرمود
- قطعهٔ شمارهٔ ۸ — خودنمائی می کنی با عاشقان
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۰ — ماسوی الله جز خیالی نیست می بینم به خواب
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱ — ای جان پدر به حال ما رحمی کن
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲ — غیرتش غیر دوست فانی کرد
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۳ — گر سبوئی شکست یا جامی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۸ — سر کل چون کله نهد بر سر
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۱ — در راه خدا پای برهنه گو برو
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۷ — هر چه در کاینات موجود است
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۰ — انس با محبوب اگر گیرد محبّ
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۹ — هر که کشته شود به عشق خدا
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۵ — کفر سر زلف بت به دست آر
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۶ — مائیم حضور نعمت الله
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۴ — نعمت الله همه جهان بگرفت
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۶ — عقل از چه به غایت مال است
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۳ — ملک و ملکوت هر دو انسان
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۵ — نزد ما عین نیست غیری کو
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۸ — اندکی ذوق اگر کسی را هست
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۷ — به قدر حوصله‌ها جام می دهد ساقی
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۲ — چون شتا آمد شتا مقلوب کن
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۹ — بلبل بوستان یارانم
- قطعهٔ شمارهٔ ۲۴ — هیچمان از کسی دریغی نیست