شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۷ — راستی کن که مرد کج رفتار
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۰ — بر در غیر می روی حیف است
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۳ — گر چهل صبح از سر اخلاص
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۲ — رفته بودم به سوی بحر محیط
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۱ — بنه رو بر در میخانهٔ او
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۴ — هر چه بینی نعمت الله بود
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۶ — موئی به میان ما نگنجد
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۵ — هر که او حجتی چنان دارد
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۳ — روی غیری ندیده دیدهٔ ما
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۰ — آب ماهان که خاک بر سر او
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۲ — هر کمالی که هست در عالم
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۵ — من طالب او چگونه باشم
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۴ — پیوسته شکسته باش چون ما
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۱ — شیخ الاسلام احمد جامی
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۸ — توبه از توبه می کنم ای دوست
- قطعهٔ شمارهٔ ۳۹ — شاه عالم پناه دانی کیست
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۹ — پیش ازین گر مرا حجابی بود
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۶ — مگر منعم بگوید شکر نعمت
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۸ — ای که پرسی ز حال میر تمور
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۲ — جام بی می کی دهد ذوق ای پسر
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۳ — آفتابی تو و ما سایهٔ تو
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۱ — جملهٔ ذرات اکوان سر به سر
- قطعهٔ شمارهٔ ۴۷ — نسب بی حسب چنان نبود
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۰ — طرهٔ شب را مطرّا کرده اند