شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۹ — حق تعالی وجود انسانی
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۰ — هر که با رند مست بنشیند
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۶ — کار عالم به پختگی باشد
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۷ — هر چه می‌خواست آنچنان گردید
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۱ — هر که او نقص دیگری گوید
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۴ — شهرتی یافته است می گویند
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۵ — این هیولا عجوزه‌ای عجب است
- قطعهٔ شمارهٔ ۵۸ — پیوسته شکسته باش چون ما
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۵ — ما چو حلوایی و حلوا یار ماست
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۶ — آنکه حق را به خویشتن بیند
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۷ — ای که پرسی ز حال میر تمور
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۲ — جان جاهل به مرغکی ماند
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۹ — در نی نیزه بین که رفعت او
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۳ — بلبل گلستان معشوقم
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۴ — ساقی باید که می ببخشد
- قطعهٔ شمارهٔ ۶۸ — موجود منقسم به دو قسم است نزد عقل
- قطعهٔ شمارهٔ ۷۱ — در آینهٔ وجود حادث
- قطعهٔ شمارهٔ ۷۴ — در حقیقت یکی عدد نبود
- قطعهٔ شمارهٔ ۷۳ — صنع خدا نگر که به حکمت چگونه ساخت
- قطعهٔ شمارهٔ ۷۵ — چون جمالش صد هزاران روی داشت
- قطعهٔ شمارهٔ ۷۶ — جام گیتی نما به دست آر
- قطعهٔ شمارهٔ ۷۰ — آفتابی تو و ما سایهٔ تو
- قطعهٔ شمارهٔ ۷۷ — گرد ملک عدم چه می‌گردی
- قطعهٔ شمارهٔ ۷۲ — دل جام جهان نمای عشق است