شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳ — حکمی از او محال باشد پرهیز
- رباعی شمارهٔ ۱۷۴ — با ریش سفید میر رعناست هنوز
- رباعی شمارهٔ ۱۷۶ — ما عاشق و رندیم ز طامات مپرس
- رباعی شمارهٔ ۱۷۵ — ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
- رباعی شمارهٔ ۱۷۷ — خوش علم شریفی است نکو می جویش
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱ — مجنون و پریشان تو ام دستم گیر
- رباعی شمارهٔ ۱۷۸ — رندانه بیا جام می صاف بنوش
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲ — ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
- رباعی شمارهٔ ۱۸۱ — مخلوق خدا همه نکو می دارش
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰ — کو دل که بداند نفسی اسرارش
- رباعی شمارهٔ ۱۸۲ — این جام و شراب جسم و جان دریابش
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵ — ترسان ترسان همی روم بر اثرش
- رباعی شمارهٔ ۱۸۳ — گفتم که دلم گفت که ویران کنمش
- رباعی شمارهٔ ۱۸۶ — گر معنی تنزیل بداند حافظ
- رباعی شمارهٔ ۱۸۴ — مجموع حروف یک الف می خوانش
- رباعی شمارهٔ ۱۷۹ — بردار نقاب و می نگر آن رویش
- رباعی شمارهٔ ۱۹۰ — از دولت عشق عقل گشته پامال
- رباعی شمارهٔ ۱۹۱ — بنشین به در خلوت دل ای کامل
- رباعی شمارهٔ ۱۹۴ — در کوی خرابات بسی کوشیدیم
- رباعی شمارهٔ ۱۹۲ — در ملک یگانگی دوئی را چه محل
- رباعی شمارهٔ ۱۸۹ — در جام جهان نما نظر کن به جمال
- رباعی شمارهٔ ۱۸۷ — معشوق یکی عشق یکی عاشق یک
- رباعی شمارهٔ ۱۹۳ — تا با غم عشق او هم آواز شدم
- رباعی شمارهٔ ۱۸۸ — مفعول یکی فعل یکی فاعل یک