ترکی شیرازی
درگذشته ۱۳۳۰ هجری قمری
زندگی‌نامهٔ ترکی شیرازی
آقا محمدحسین آغولی (تاریخ و محل ولادت نامعلوم، درگذشتهٔ ۱۳۳۰ قمری)، متخلص به «ترکی» و معروف به ترکی شیرازی، نقاش و شاعر قرن چهاردهم هجری است. شغل او نقاشی بوده و از شیراز به هند سفر کرد و در بمبئی اقامت گزید. دیوان وی به اهتمام محسن حافظی کاشانی چاپ شده است.
آثار ترکی شیرازی
شعرهای ترکی شیرازی
- شمارهٔ ۱۰۱ - آتش فراق — تا سایهٔ مبارک تو بود بر سرم
- شمارهٔ ۱۰۲ - ستاره می شمرم — پدر ز درد فراقت خون شده جگرم
- شمارهٔ ۱۰۰ - بوی مشک و عنبر — صدایی عمه زین طشت زر آید
- شمارهٔ ۱۰۷ - طایر بی آشیان — نام دشت نینوا، هر گه که آید بر زبانم
- شمارهٔ ۱۰۶ - ارض کربلا — ای ارض کربلا تو محل بلاستی!
- شمارهٔ ۱۰۵ - شبستان عمر — « پدر درد هجرت دوایی ندارد
- شمارهٔ ۱۰۴ - آتش غم — چه شد که ای گل من! این چنین تو پژمردی
- شمارهٔ ۱۰۳ - حلقهٔ ماتم — به شام چون اسرارا خرابه شد منزل
- شمارهٔ ۱۰۸ - خون جای اشک — یارب! به خون پاک شهیدان کربلا
- شمارهٔ ۵ - ترکیب بند عاشورایی — ای سر اله را تو سرپوش!
- شمارهٔ ۴ - هفت بند نینوایی — فلک تو رحم به اولاد بوتراب نکردی
- شمارهٔ ۳ - هفت بند نینوایی — ای تشنه لب که کشتهٔ راه خدا تویی
- شمارهٔ ۱ - شانزده بند عاشورایی — سر زد ز چرخ، باز هلال محرما
- شمارهٔ ۲ - دوازده بند ولایی و عاشورایی — تا کی فلک؟ به آل پیمبر جفا کنی
- شمارهٔ ۲ - رحمت پروردگار — ساقی بیار باده که چون نیک بنگری
- شمارهٔ ۱ - شرح حال — آه، آه از جور چرخ چنبری
- شمارهٔ ۳ - بنای عدل — الا ای پای بند مال دنیا!
- شمارهٔ ۶ - شراب جهل — از مسلمانی مرا آید عجب
- شمارهٔ ۹ - دل بی قرار — شیرین عذار یار من، آن سرو خوش خرام
- شمارهٔ ۸ - گاه سخن — الا ای که هرگز به گاه سخن!
- شمارهٔ ۷ - زلف سیه فام — سختم آید زتو ای زلف سیه فام!
- شمارهٔ ۵ - آرزوی وصل — راهی ست پر خطر ره عشق تو ای نگار!
- شمارهٔ ۱۰ - ماه یا که خورشید — ای به رخسارهٔ تو زلف سیاه
- شمارهٔ ۴ - فضل خداوندی — صلوه این نیست ای مرد مصلی!