مجیرالدین بیلقانی
درگذشته ۵۸۶ هجری قمری، بیلقان
زندگی‌نامهٔ مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است در اشعار وی «مجیر» است و معاصرانش او را با همین عنوان یاد کرده‌اند. وی به دستگاه اتابکان آذربایجان اختصاص داشت و از سلجوقیان عراق، ارسلان بن طغرل سلجوقی را مدح گفت. در سال وفات شاعر اختلاف کرده‌اند. وفات او را هدایت به سال ۵۷۷ نوشته است و در منابع دیگر سال‌های دیگری مانند ۵۶۸، ۵۸۶، ۵۸۹ و ۵۹۴ ذکر کرده‌اند ولی با قراین موجود می‌توان ۵۸۶ را سال قریب به تحقیق برای فوت شاعر دانست. قبر او در مقبرةالشعرای تبریز است . دیوان مجیر قریب به پنج هزار بیت شعر دارد و مشحون است به قصاید عالی و غزل‌های لطیف و او را باید حقاً از شاعران نیکوسخن و خوش قریحۀ زمان شمرد. تأثیر سبک سخن خاقانی در غالب اشعار او مشهود است و با این حال مجیر از استاد خود ساده‌گوی‌تر است. چیرگی مجیر در ایجاد ترکیبات بدیع و مضامین نو و دلپذیر قابل توجه بسیار است.
آثار مجیرالدین بیلقانی
شعرهای مجیرالدین بیلقانی
- شمارهٔ ۸۸ — جانا همه آیت نکویی
- شمارهٔ ۱ — لاح فی الافق الثریا اسقنی کاس الحمیا
- شمارهٔ ۳ — حبذا هبة ریح اشعلت فی الروض نارا
- شمارهٔ ۲ — یا من اصابته حمی غیر نائبه
- شمارهٔ ۴ — اتی العید فی حلل من هوی
- شمارهٔ ۶ — لقیت فخرا یا امام ذوی الادب
- شمارهٔ ۷ — لاح الصباح المختفی والدیک نادی بالطرب
- شمارهٔ ۵ — یا سید المکرمات بابک خیرالمآب
- شمارهٔ ۱۱ — اسعد فقد اقبل وجه النهار
- شمارهٔ ۱۳ — انجم فی ید الساقی أکاس
- شمارهٔ ۱۵ — یا من علا یوم الندی کعبه
- شمارهٔ ۱۲ — اقبل العید بقدح غلب الدهر و فاز
- شمارهٔ ۱۴ — غیرت وجه حالی من وجهک المنقش
- شمارهٔ ۸ — هات المدام فنار السکر قد سکنت
- شمارهٔ ۱۰ — تالله لو سال المکارم سائل
- شمارهٔ ۹ — یا صبیح الوجه قدحان الصباح
- شمارهٔ ۱۸ — الصبح علی الضلام مقبل
- شمارهٔ ۲۲ — نسیم الصبا قادم اذ تبسم
- شمارهٔ ۲۳ — ورد الورد والنسیم سقیم
- شمارهٔ ۲۰ — یا ملیح الکلام هات الجام
- شمارهٔ ۱۷ — یا من طلعت طلوع الهلال
- شمارهٔ ۲۱ — اشرب مع الندامی فی روضة الخزامی
- شمارهٔ ۱۶ — شقیق النفس هات علی الشقائق
- شمارهٔ ۱۹ — یا صاح قد صاح دیک الصبح فاستعجل