قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۳۳ — صد بار بدل پند بکردم نشنید
- شمارهٔ ۳۵ — گویند به هر درد بود صابر مرد
- شمارهٔ ۳۴ — هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دید
- شمارهٔ ۳۶ — آنی که دل من از تو خرم گردد
- شمارهٔ ۳۷ — از دوستی تو جز ندامت ناید
- شمارهٔ ۳۹ — بیدادگرا به گِرد بیداد مگرد
- شمارهٔ ۳۸ — تا کی ز فراق بر دلم بند بود
- شمارهٔ ۴۰ — نیمی ز دلم باد شد و نیمی گرد
- شمارهٔ ۴۲ — بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکند
- شمارهٔ ۴۳ — از دست و سنانت آب و آذر خیزد
- شمارهٔ ۴۴ — بر شاخ گل دولت تو خار نماند
- شمارهٔ ۴۸ — ایزد چو بزرگ شهریاری نکند
- شمارهٔ ۴۶ — ای شاه نخستین سفرت میمون باد
- شمارهٔ ۴۷ — هرچند ترا زمان بجان رنجان کرد
- شمارهٔ ۴۵ — خون جگر ما بقمی بیش نبود
- شمارهٔ ۴۱ — از چشم و دل من آب و آتش خیزد
- شمارهٔ ۵۰ — نوروز مهین جم همایون آورد
- شمارهٔ ۵۲ — ایزد همه دولت جهانی بتو داد
- شمارهٔ ۵۱ — شاپور عدیل مجد گردونی باد
- شمارهٔ ۵۴ — تا مهر فکند بر من آن سرو بلند
- شمارهٔ ۵۳ — ایزد همه ساله هست با مردم راد
- شمارهٔ ۵۵ — آنرا که چتو نگار دلکش باشد
- شمارهٔ ۴۹ — آن را که چو من زبان گهربار بود
- شمارهٔ ۵۶ — هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمر