مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۶۱ - به ابوالفرج نوشته — بوالفرج ای خواجهٔ آزاد مرد
- شمارهٔ ۵۶ - تهنیت جشن مهرگان — خسروا شب‌های عمرت روز باد
- شمارهٔ ۵۷ - حسب حال — کدام رنج که آن مر مرا نگشت نصیب
- شمارهٔ ۵۸ - خیر باد شغل و سفر — ای خواجه دل تو شادمان باد
- شمارهٔ ۵۹ - مدح سید محمد ناصر — شعر سید محمد ناصر
- شمارهٔ ۶۲ - مدح خواجه بوسعد — خواجه بوسعد عمدة الملکی
- شمارهٔ ۶۰ - شکوه از دوری مظفر — ای مظفر فراق یافت ظفر
- شمارهٔ ۵۵ - مدیح مسعود — ای شاه سال و ماه تو بر تو خجسته باد
- شمارهٔ ۶۴ - مدح — سرفرازا ز خدمت تا شدم دور
- شمارهٔ ۶۵ - خنده جام و گریه شمشیر — اگر بخندد در دست من قدح نه عجب
- شمارهٔ ۶۸ - ستایش — همایون باد این فرخنده طارم
- شمارهٔ ۶۶ - ثناگری — ای نظم تو چو رای بگذشته از اثیر
- شمارهٔ ۶۹ - ستایش و تشجیع خویش — تو ای تن برامش میا و مرو
- شمارهٔ ۶۷ - اندرز — در نشیب آمدی مجوی فراز
- شمارهٔ ۷۰ - حسب الحال — منم امروز بسته در سمجی
- شمارهٔ ۶۳ - ایام شادخواری — ای بسا شب که تا به روز سپید
- شمارهٔ ۷۷ - مرثیت — خون همی بارم از دو دیده سرد
- شمارهٔ ۷۲ - بر فوت محمد علوی — بر وفات محمد علوی
- شمارهٔ ۷۶ - تلون چرخ — چرخ هر لحظه ای دگر گردد
- شمارهٔ ۷۴ - نبشتن ز گفتن مهمتر شناس — نبشتن ز گفتن مهمتر شناس
- شمارهٔ ۷۵ - یک زمان در بهشت — یک زمان در بهشت بودم دوش
- شمارهٔ ۷۸ - مدح — سخا زریست کز همت زند رای تو بر سنگش
- شمارهٔ ۷۱ - مرثیه عطای یعقوب — عطای یعقوب از مرگ تو هراسیدم
- شمارهٔ ۷۳ - توصیف پیل — عجب از دیو پیکری کاو را