مثنویات — دیوان اشعار نشاط اصفهانی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۷ — محفل عشقش چو می‌آراستند
- شمارهٔ ۳ — شاهد غیبی که خود مستور بود
- شمارهٔ ۵ — گلستانش را گلی پیدا نبود
- شمارهٔ ۱ — ای خوشا آغاز غم پرداز عشق
- شمارهٔ ۲ — ای طفیل بود تو بود همه
- شمارهٔ ۴ — عشق از نو باز دستان‌ساز گشت
- شمارهٔ ۶ — دیده را دیدار خور خیره کند
- شمارهٔ ۱۰ — ای یگانه گوهر سلک وجود
- شمارهٔ ۸ — عقل را با عشق در هم ریختند
- شمارهٔ ۹ — شاه ما کز لوح و کرسی باج خواست
- شمارهٔ ۱۳ — تا به کی ای نفس علت زای من
- شمارهٔ ۱۴ — ای گرفتار جهان پیچ پیچ
- شمارهٔ ۱۵ — ای نمودی از وجودت بود من
- شمارهٔ ۱۱ — سید کونین سبط مصطفا
- شمارهٔ ۱۲ — طالب من گر شود یک ره کسی
- شمارهٔ ۲۲ — کوکب شه تا ابد پاینده باد
- شمارهٔ ۲۳ — فتنه از ملک شهنشه دور شد
- شمارهٔ ۱۷ — آفتابی آسمانها زو عیان
- شمارهٔ ۱۸ — زافرینش بیشتر حق بود و بس
- شمارهٔ ۱۶ — گرضمیرم قابل اسرار نیست
- شمارهٔ ۲۱ — آن امام و پیشوای متقین
- شمارهٔ ۲۰ — باز عشق آهنگ یغما ساز کرد
- شمارهٔ ۱۹ — باز صبح است و برآمد آفتاب
- شمارهٔ ۲۴ — هر که از خاصیتی ممتاز شد
- شمارهٔ ۲۷ — این امام و رهنمای هشتمین
- شمارهٔ ۲۸ — این منم کاینسان خجل از خاک توس
- شمارهٔ ۲۹ — یاد دارم من که روزی چند کس
- شمارهٔ ۳۰ — کشور جان مرا سلطان تویی
- شمارهٔ ۲۵ - آدمی را بر جانوران فخری نیست .... — چشم و گوش و دست و پا و خورد و خفت
- شمارهٔ ۲۶ — خواجه‌ای بوده‌ست از پیشینگان
- شمارهٔ ۳۱ — سوی طور آمد مگر روزی کلیم
- شمارهٔ ۳۹ — نفس شوم تو چاه تاریک است
- شمارهٔ ۳۳ — باز این دیوانه ی بگسسته بند
- شمارهٔ ۳۵ — درگذشتی از من ای رب رحیم
- شمارهٔ ۳۷ — شهنشاه دریا دل ابر کف
- شمارهٔ ۳۲ — شب نگردد روشن از نام چراغ
- شمارهٔ ۳۸ — ستایش خداوند بخشنده را
- شمارهٔ ۳۴ — یاربت بر لب ولی دل غافل است
- شمارهٔ ۳۶ — ملک چاکر خدیوا پادشاها