صفی علیشاه
زاده ۱۲۵۱ – درگذشته ۱۳۱۶ هجری قمری، اصفهان
زندگینامهٔ صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفیعلیشاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمتاللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سدههای اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست. میرزا حسن پس از آموختن مقدمات علوم به شیراز، کرمان، مشهد و سپس به هند و حجاز مسافرتهایی کرد، و بالاخره به تهران آمد. در تهران یکی از مریدان وی قطعه زمینی در محلهٔ شاه آباد به او هدیه کرد و او در آنجا خانقاهی وسیع بنا نهاد که پس از مرگ در همانجا به خاک سپرده شد. هماکنون خیابان مجاور خانقاه و آرامگاه وی در تهران به خیابان صفیعیشاه معروف است. وی صاحب آثار متعددی به نظم و نثر است که از آن جمله میتوان به تفسیر منظوم قرآن در سی و دو هزار بیت و زبدةالاسرار مشتمل بر بیان اسرار شهادت امام حسین علیهالسلام و یارانش و تطبیق آن با منازل سیر و سلوک اشاره نمود.
آثار صفی علیشاه
شعرهای صفی علیشاه
- بخش ۳۸۵ - مجمعالبحرین — بود آن مجمع البحرین مابین
- بخش ۳۸۸ - محبتالاصلی — محبت کوست اصلی حب ذاتست
- بخش ۳۹۰ - محوارباب الظاهر — اگر داری تو سیری در ظواهر
- بخش ۳۹۱ - محوارباب السرائر — شنو از محو ارباب سرائر
- بخش ۳۹۲ - مجمعالجمع — دگر بشنو حدیث از مجمعالجمع
- بخش ۳۸۷ - مجمعالاضداد — هویت مجمعالاضداد باشد
- بخش ۳۸۹ - المحفوظ — بود محفوظ آنعبدی که شاهش
- بخش ۳۸۶ - مجمعالاهواء — حدیث از مجمعالاهوات گویم
- بخش ۳۹۵ - المحاضره — محاضر با اضافه تا محقق
- بخش ۳۹۷ - المحادثه — محادث با اضافه تا خطاب است
- بخش ۳۹۸ - المخدع — تو مخدع موضع قطب جهان دان
- بخش ۳۹۶ - المحاذات — محاذاتت حضور وجه یار است
- بخش ۳۹۴ - المحق — بود محق آن فنای عبد در حق
- بخش ۳۹۳ - محوالعبودیه و محو عینالعبد — گرت محو عبودیت بود فهم
- بخش ۳۹۹ - المدد الوجودی — مددهای وجودی در نزولش
- بخش ۴۰۰ - المراتب الکلیه — مراتب نزد صوفی غیر شش نیست
- بخش ۴۰۷ - مستند المعرفه — دل اندر مستند المعرفه دار
- بخش ۴۰۶ - مستوی الاسم الاعظم — دگر از مستوی اسم اعظم
- بخش ۴۰۸ - المستهلک — بود مستهلک آن فانی بالذات
- بخش ۴۰۳ - مرآت الحضرتین — دگر مرآت پاک حضرتینت
- بخش ۴۰۱ - مرآت الکون — دگر مرآت کون بیخلاف است
- بخش ۴۰۵ - مسالک جوامع الاثنیه — مسالک از جوامع اثنیه چیست
- بخش ۴۰۲ - مرآت الحضره — بود مرآت حضرت بالعلاین
- بخش ۴۰۴ - المسامره — مسامر با اضافه تاست صحبت