صغیر اصفهانی

زندگی‌نامهٔ صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت.خود او در مورد تخلصش این گونه سروده است: مرا صغیر تخلص بجا بود که سه چیز مراد دارم و هستم از این تخلص شاد در اول اینکه به عهد صغارتم ایزد زبان به گفتن اشعار جانفزا بگشاد به دوم اینکه نگیرند اکابرم خُرده اگر ز خامه من نقطه‌ای‌ خطا افتاد به سوم اینکه چو روز حساب پیش آید مسلم است که آنجا بود صغیر آزاد   از بدو تأسیس انجمن دانشکده اصفهان به سرپرستی عباس‌خان شیدا در سال ۱۳۳۴ق در آن انجمن شرکت کرد. از همان جوانی به کار بافندگی پرداخته و از راه کار و زحمت به امرار معاش و اداره خانواده پرداخت و استغناء و بی‌نیازی از خلق را پیشه خود ساخت. او در اغلب انجمن‌های ادبی اصفهان همچون انجمن‌های مدرسه تبریزی، خاکیا، کمال، سعدی و مکتب صائب شرکت می‌کرد و جزو اساتید پیشکسوت و محترم این انجمن‌ها به‌شمار می‌رفت.به میرزا عباس پاقلعه‌ای شیخ سلسله نعمت اللهیه اصفهان ارادت داشت و در مدح او شعر می‌گفت.صغیر اصفهانی سرانجام در سه‌شنبه اول جمادی الثّانی ۱۳۹۰ق (مطابق با مرداد ماه ۱۳۵۰ش) وفات یافت و در جوار حرم رأس الرضا در طوقچی اصفهان به خاک سپرده شد. 

آثار صغیر اصفهانی

• صغیر اصفهانی
  • دیوان اشعار

شعرهای صغیر اصفهانی

• شمارهٔ ۴۲ — ساقیا بی تکلف آر شراب
• شمارهٔ ۴۶ — آنکه مانند تواش یار دل آزاری هست
• شمارهٔ ۴۷ — جمله خوبی های عالم در محبت مضمر است
• شمارهٔ ۴۵ — دل بدست آر دلا کعبهٔ مقصود دل است
• شمارهٔ ۴۰ — ای بی نیاز ذات تو از هر نیاز ما
• شمارهٔ ۴۱ — گر از حبیب طلب میکنی سوای حبیب
• شمارهٔ ۴۳ — بیا ساقی از یکدو جام شراب
• شمارهٔ ۴۴ — بتی کو عزم دوری داشت با من با منست امشب
• شمارهٔ ۵۰ — زنده نبود آنکه او را معرفت در کار نیست
• شمارهٔ ۵۲ — آدمی را ز شرف تاج کرامت بسر است
• شمارهٔ ۴۸ — ای بشر چیست بغیر از تو که ان آن تو نیست
• شمارهٔ ۵۵ — نقش خار و گل بجز از خامهٔ تقدیر نیست
• شمارهٔ ۴۹ — ای ناله برمیا که تو را دادخواه نیست
• شمارهٔ ۵۱ — گرچه در پیش نظر قطره قرین بایم نیست
• شمارهٔ ۵۳ — کی توان گفتن که او با ما سر و کاری نداشت
• شمارهٔ ۵۴ — بغیر عشق توام ای صنم گناهی نیست
• شمارهٔ ۶۱ — نتوان به مثل گفتن خورشید درخشانت
• شمارهٔ ۶۰ — جانا نظیر روی تو ماه منیر نیست
• شمارهٔ ۵۶ — آنچه میدانیش دنیا خورد و خوابی بیش نیست
• شمارهٔ ۵۷ — جز مقام نیستی چون مأمنی در کار نیست
• شمارهٔ ۶۲ — غیر از تو میان تو و او فاصله ای نیست
• شمارهٔ ۵۸ — تا قبلهٔ من ابروی آن لعبت ترساست
• شمارهٔ ۵۹ — شرح حال من و زلف تو که در گلشن گفت
• شمارهٔ ۶۳ — در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیست