شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۹ — از خدا این و آن طلب چه کنی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۷ — گر به خانه روی و در بندی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۳۰ — منت خدای را که ندارم به هیچ باب
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۳۲ — گیرم که حباب را بیابی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۳۳ — عقل هر دم دم ز جائی می زند
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۶ — گر زانکه ز اهل اعتباری
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۳۱ — بعضی طلبند مال فانی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۸ — نعمت اللهم وز آل رسول
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۳۴ — ما خیالیم و در حقیقت او
- شمارهٔ ۵ — در چنان ملکی ملک باشد چنین
- شمارهٔ ۴ — صورت ما پرده دار او بود
- شمارهٔ ۳ — یک حقیقت در دو مظهر رو نمود
- شمارهٔ ۱ — خوش بگو ای یار بسم الله بگو
- شمارهٔ ۷ — در دو عالم جز یکی موجود نیست
- شمارهٔ ۶ — گرنه ای باطل بیا و حق پرست
- شمارهٔ ۲ — چشم ما تا عین او را دیده است
- شمارهٔ ۱۰ — صوت نائی بشنو از آواز نی
- شمارهٔ ۱۱ — علم ما در علم او عین وی است
- شمارهٔ ۱۲ — عین ما مانَد حبابی پر ز آب
- شمارهٔ ۸ — ساقی مستیم و جام می به دست
- شمارهٔ ۱۳ — من ولایت در ولایت دیده ام
- شمارهٔ ۱۴ — با تو گویم نکته ای در نقطه ای
- شمارهٔ ۱۵ — روح اعظم صورت اسم اله
- شمارهٔ ۹ — نقشبندی نقش خوبی بسته بود