شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۷ — چو پادشاه در عالم گدای حضرت اوست
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۲ — تن خرقه و سر کلاه و پایت نعلین
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۳ — بر لب دریا چه می گردی نشین
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۶ — ار قضای خدای عزوجل
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۵ — وصله ای از خرقهٔ ما هر که یافت
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۹ — نیم تنی ملک سلیمان گرفت
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۸ — دست در دست زن مزن خواجه
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۴ — در مرتبه ای جسمست در مرتبه ای روحست
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۰ — گفته بودم تو را که گندم کار
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۱ — واحدیت یکی است از وجهی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۲ — نیک و بد را به لطف خود بنواز
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۴ — منم که همت من جز خدا نمی جوید
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۵ — دولتت را که هست پاینده
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۷ — هرکس که لباس احدی پوشیده
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۳ — منم که همت من جز خدا نمی جوید
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۶ — نود و هفت سال عمر خوشی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۸ — در روزه و در زکوة و در حج
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۹ — در خواجه باغ صبحگاهی
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۰ — ای که می‌پوشی لباس اهل دل یک ره بدان
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۱ — به کرامات صوفیی در جنگ
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۲ — ذکر حق قوت خویشتن سازد
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۳ — لشکر پادشه بسی باشد
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۵ — ای که گویی حجاب او غیر است
- قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۴ — تو گر جمعیتی خواهی طلب کن از درون خود