ترکی شیرازی
درگذشته ۱۳۳۰ هجری قمری
زندگی‌نامهٔ ترکی شیرازی
آقا محمدحسین آغولی (تاریخ و محل ولادت نامعلوم، درگذشتهٔ ۱۳۳۰ قمری)، متخلص به «ترکی» و معروف به ترکی شیرازی، نقاش و شاعر قرن چهاردهم هجری است. شغل او نقاشی بوده و از شیراز به هند سفر کرد و در بمبئی اقامت گزید. دیوان وی به اهتمام محسن حافظی کاشانی چاپ شده است.
آثار ترکی شیرازی
شعرهای ترکی شیرازی
- شمارهٔ ۱۲۱ - در و مرجان — ای که در حسن، ماه تابانی
- شمارهٔ ۱۲۳ - آیینهٔ دل — تو به دین حسن که در پرده،دل از خلق ربایی
- شمارهٔ ۱۲۲ - مس وجود — رو بر نتابم از تو گرم تیر می زنی
- شمارهٔ ۱۲۶ - بوی پیرهن — دلم فتاده در آن زلف پر شکن که تو داری
- شمارهٔ ۱۲۸ - قرص آفتاب — جانا! چرا نپوشی بر روی خود نقابی؟
- شمارهٔ ۱۲۵ - شب معراج — تا که از پرده جلوه بنمودی
- شمارهٔ ۱۲۴ - بهای بوسه — گر بدین سان کنی تو جلوه گری
- شمارهٔ ۱۲۷ - نکهت عنبر — آنانکه ز عشق تو مرا طعنه زنندی
- شمارهٔ ۱۳۳ - آهوی دشت ختن — بس که ای شوخ پری چهره تو نازک بدنی
- شمارهٔ ۱۳۱ - بهشت جهان — هزار مرتبه گفتی که از غمم برهانی
- شمارهٔ ۱۳۲ - بوی مشک — ای پری چهره تو از صلب کدامین پدری!
- شمارهٔ ۱۲۹ - بادهٔ عشق — دلم باشد اسیر خوب رویی
- شمارهٔ ۱۳۶ - اختر رخشنده — ای خاک سر کویت، کحل الصبر عاشق!
- شمارهٔ ۱۳۰ - منزل عشق — رویی چگونه رویی، روشن چو ماهتابی
- شمارهٔ ۱۳۵ - گلبن رعنایی — تا چند نگارا تو! بدخوی و ستمکاری
- شمارهٔ ۱۳۴ - دلبر پریوش — رویی چگونه رویی، چون ماه آسمانی
- شمارهٔ ۱۳۷ - خطا پوش — یا رب! تو خالقی و، توانا و، قادری
- شمارهٔ ۱ - اقتدار محمد — شمس و قمر، عکسی از عذار محمد
- شمارهٔ ۶ - تخت خلافت — باد بهار می وزد ساقی ماه پیکرا
- شمارهٔ ۳ - شیر کردگار — ای سبب خلق و آفرینش عالم
- شمارهٔ ۴ - مصدر علم لدنی — چون خدا از نور خود نور پیمبر آفرید
- شمارهٔ ۷ - سودای حیدر — سرت گردم بیا ساقی ز می، پر ساز و ساغر را
- شمارهٔ ۲ - علت ایجاد ممکنات — دوشینه شاه زنگ برافراخت چون علم
- شمارهٔ ۵ - خجسته عید سعید — سحر ز بانگ خروش خروس خوش گفتار