ترکی شیرازی
درگذشته ۱۳۳۰ هجری قمری
زندگی‌نامهٔ ترکی شیرازی
آقا محمدحسین آغولی (تاریخ و محل ولادت نامعلوم، درگذشتهٔ ۱۳۳۰ قمری)، متخلص به «ترکی» و معروف به ترکی شیرازی، نقاش و شاعر قرن چهاردهم هجری است. شغل او نقاشی بوده و از شیراز به هند سفر کرد و در بمبئی اقامت گزید. دیوان وی به اهتمام محسن حافظی کاشانی چاپ شده است.
آثار ترکی شیرازی
شعرهای ترکی شیرازی
- شمارهٔ ۱۰۲ - رخ خوبان — سر چه باشد که فدا بر سر پیمان نکنم
- شمارهٔ ۹۸ - صد هزار چشم — تا باز کرده ام به تو ای گل عذار، چشم!
- شمارهٔ ۹۹ - سوز تب عشق — ساقی بده امروز یکی جام شرابم
- شمارهٔ ۱۰۱ - نهال بخت — چه زحمت‌ها که من از گردش اختر نمی‌بینم
- شمارهٔ ۱۰۰ - عشق و عاشقی — ز عشق و، عشق‌بازی پیشه‌ای خوش‌تر نمی‌بینم
- شمارهٔ ۱۰۳ - چشمهٔ حیوان — در چمن بی قدت ای سرو خرامان چکنم!؟
- شمارهٔ ۱۰۴ - مهر علی — ز دلبر تا بود جان در تنم دل برنمی‌گیرم
- شمارهٔ ۹۷ - فیض روح القدس — گرچه انداخته زلفت گرهی سخت به کارم
- شمارهٔ ۱۰۷ - کفران نعمت — شرط محبت است غم جان نداشتن
- شمارهٔ ۱۱۱ - مقام عاشقی — فصل گل است ساقیا شیشهٔ پر شراب کو؟
- شمارهٔ ۱۰۹ - مرغ سحرخیز — حاشا که ز شمشیر تو پرهیز کنم من
- شمارهٔ ۱۰۶ - همت خضر — نذر کردم گر از این کشور ویران بروم
- شمارهٔ ۱۰۸ - زلف عنبرین — ای رخت چون ماه تابان! وی خطت چون مشک چین
- شمارهٔ ۱۱۲ - رنگ شقایق — ای شوخ دلا زار من ای دلبر مه رو!
- شمارهٔ ۱۰۵ - پیروی نفس — ما سرخوش و ساغر زده و مست و ملنگیم
- شمارهٔ ۱۱۰ - نافهٔ آهو — این که داری به سردوش، کمند است نه گیسو
- شمارهٔ ۱۱۶ - گنج شایان — ای جمالت! زماه تابان به
- شمارهٔ ۱۲۰ - رخ افروخته — دوش آمد دلبرم با چهرهٔ افروخته
- شمارهٔ ۱۱۴ - برگ گل — تا به رخ آن سیمتن رنگین نقاب انداخته
- شمارهٔ ۱۱۹ - عاشق و مفتون — ای عارض نیکوی تو از قرص قمر به
- شمارهٔ ۱۱۷ - سوختن در عشق — بیا ساقی خرابم کن، خراب از یک دو پیمانه
- شمارهٔ ۱۱۸ - گلبرگ تر — شبی آیم به بالای سرت آهسته آهسته
- شمارهٔ ۱۱۵ - صید گرفتار — پیش از این ای صنم! آزار من زار مده
- شمارهٔ ۱۱۳ - فخر کاینات — من آدمی به چشم ندیدم مثال تو