ترکی شیرازی
درگذشته ۱۳۳۰ هجری قمری
زندگی‌نامهٔ ترکی شیرازی
آقا محمدحسین آغولی (تاریخ و محل ولادت نامعلوم، درگذشتهٔ ۱۳۳۰ قمری)، متخلص به «ترکی» و معروف به ترکی شیرازی، نقاش و شاعر قرن چهاردهم هجری است. شغل او نقاشی بوده و از شیراز به هند سفر کرد و در بمبئی اقامت گزید. دیوان وی به اهتمام محسن حافظی کاشانی چاپ شده است.
آثار ترکی شیرازی
شعرهای ترکی شیرازی
- شمارهٔ ۷۸ - تشخیص — دل، به دیدار روی توست حریص
- شمارهٔ ۷۷ - سمند ناز — ای به وصلت، من خراب حریص!
- شمارهٔ ۸۰ - قبلهٔ ابرو — به زیر زلف تو رخشنده چهرهٔ مطبوع
- شمارهٔ ۷۴ - پیر مغان — شنو تو این سخن ای زاهد مرقع پوش!
- شمارهٔ ۷۵ - گوی سعادت — ای سرو قبا پوش من ای دلبر مهوش!
- شمارهٔ ۷۳ - شب هجران — آن پری چهره نگاری که منم خاک درش
- شمارهٔ ۷۶ - رخصت جلوس — ساقی بده پیمانه‌ای از آن می مجوس
- شمارهٔ ۷۹ - راه عاشقی — تا به گرد رخ تو سر زد خط
- شمارهٔ ۸۴ - شام فراق — اگر به دست من افتد شبی زمام فراق
- شمارهٔ ۸۳ - رشک بهشت — صورتت بسکه نازک است و لطیف
- شمارهٔ ۸۲ - برق آه — جانا!مکش به قتل من بی گناه تیغ
- شمارهٔ ۸۶ - بنده عشق — خوشا عشق و خوشا دارندهٔ عشق
- شمارهٔ ۸۷ - ستاره افلاک — چند باشی پریرخا! بی باک
- شمارهٔ ۸۱ - آبشار باغ — بر خیز تا رویم به سیر بهار باغ
- شمارهٔ ۸۸ - صف مژگان — چندای شوخ پری چهره!تو باحیله و رنگ
- شمارهٔ ۸۵ - سودای عشق — آفرین بر نام روح افزای عشق
- شمارهٔ ۹۵ - اشتیاق رخ دوست — اگر چه در نظر خلق خاکسارانیم
- شمارهٔ ۹۶ - نگار سیم اندام — ای که از دوری تو بی تابم!
- شمارهٔ ۹۴ - دل تنگ — باز عشق آمد و زد خیمه به صحرای دلم
- شمارهٔ ۹۱ - کشتی امید — بیا ای ساقی شیرین شمایل!
- شمارهٔ ۹۰ - صبح وصال — ای رخت! ماه تمام و، خم ابروت هلال
- شمارهٔ ۸۹ - بادهٔ گلرنگ — بیار ساقی گل چهره باده یگلرنگ
- شمارهٔ ۹۲ - درس عشق — روز اول که دل به تو دادم
- شمارهٔ ۹۳ - انگشت نما — ای خاک کف پای تو بود تاج سرم!