ترکی شیرازی
درگذشته ۱۳۳۰ هجری قمری
زندگی‌نامهٔ ترکی شیرازی
آقا محمدحسین آغولی (تاریخ و محل ولادت نامعلوم، درگذشتهٔ ۱۳۳۰ قمری)، متخلص به «ترکی» و معروف به ترکی شیرازی، نقاش و شاعر قرن چهاردهم هجری است. شغل او نقاشی بوده و از شیراز به هند سفر کرد و در بمبئی اقامت گزید. دیوان وی به اهتمام محسن حافظی کاشانی چاپ شده است.
آثار ترکی شیرازی
شعرهای ترکی شیرازی
- شمارهٔ ۵۰ - لعل گهربار — آن یار دل آرا که بلای دل ما شد
- شمارهٔ ۵۱ - زلف خم اندر خم — ای خوش آن کس که چو تو طرفه نگاری دارد
- شمارهٔ ۴۹ - یاقوت لب — تا مَهِ روی تو از پرده عیان می‌گردد
- شمارهٔ ۵۲ - یار دلنواز — دوباره بر تنم آن جان رفته باز آید
- شمارهٔ ۵۴ - یک اشاره — عشق بازی مرا، هوس باشد
- شمارهٔ ۵۶ - گوهر اشک — به فلک، بانگ ناله ام بر شد
- شمارهٔ ۵۳ - راحت جان — تا قد سرو تو در باغ دلم، موزون شد
- شمارهٔ ۵۵ - شور عشق — ز چین زلف پر چینت دلم بیرون نخواهد شد
- شمارهٔ ۶۱ - لوح دل — بیاور قاصدا! از یار، کاغذ
- شمارهٔ ۵۷ - نشان عاشقی — هوای عشق خوبانم برون از سر نخواهد شد
- شمارهٔ ۵۸ - نسیم بهشت — رخت چو ماه دو پنج و چهار را ماند
- شمارهٔ ۶۰ - گوهر شهوار — تا چند دلم خسته و بیمار بماند
- شمارهٔ ۶۲ - مژده وصل — ای صبا! نکهتی از شیراز بیار
- شمارهٔ ۶۴ - آب جنت — ای پیکرت لطیف تر از مخمل و حریر!
- شمارهٔ ۶۳ - قرص قمر — آفتاب رویت ای قرص قمر!
- شمارهٔ ۵۹ - باد صبا — خوش والدی که چون تویی او را ولد بود
- شمارهٔ ۶۹ - پند حکیمانه — ساقی قدمی نه سوی میخانه تو امروز
- شمارهٔ ۷۰ - رایحهٔ مشک — شورچه شرابی ست که بر سر زده ای باز
- شمارهٔ ۷۲ - قبله نما — جانا! زلب لعل تو یک بوسه مرا بس
- شمارهٔ ۷۱ - محرم راز — راز عشق تو با که گویم باز
- شمارهٔ ۶۶ - مرغ موسیقار — یار بی پرده شد سوی بازار
- شمارهٔ ۶۵ - طفل اشک — ای رخت چون صبح روشن، گیسویت چون شام تار!
- شمارهٔ ۶۷ - مینای عشق — ساقی سیمین عذار، خیز و صراحی بیار
- شمارهٔ ۶۸ - راه نجات — ای دل! از خواب شو دمی بیدار