ادیب الممالک فراهانی
زاده ۱۲۷۷ – درگذشته ۱۳۳۶ هجری قمری، گازران
زندگی‌نامهٔ ادیب الممالک
محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.
آثار ادیب الممالک
شعرهای ادیب الممالک
- شمارهٔ ۹ — کاشکی بودی مرا طبعی چو قلزم در خروش
- شمارهٔ ۱۰ — فراموشم نشد پندی که میگفت
- شمارهٔ ۱۳ — همیشه شمس به قصد تو گشته یار زحل
- شمارهٔ ۱۱ — زهی قدت چو نخل طور سینا
- شمارهٔ ۷ - ترجمه از عربی در نکوهش جنگ — جنگ در اول بود بسان عروسی
- شمارهٔ ۱۲ - امام محمد زکریا — محمد زکریا طبیب رازی را
- شمارهٔ ۶ - ذیل تصویر خود در مدح نقش نقاش نوشته — حبذا نقشی که بنمود آشکارا
- شمارهٔ ۱۸ - در آغاز سلطنت محمد علیشاه و امیدواری به همراهی وی با مشروطه و آزادی فرماید — رایت و دیهیم و خاتم و کمر و تخت
- شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ جلوس محمد علی شاه — تا محمد علی شه قاجار
- شمارهٔ ۱۷ — آن شنیدم چو ابوالقاسم مستکفی را
- شمارهٔ ۲۰ — شنیده‌ام چو سلیمان به تخت داد نشست
- شمارهٔ ۱۶ — ای که دایم کدیور قلمم
- شمارهٔ ۲۱ — مروان بن محمد مروان بن حکم
- شمارهٔ ۱۴ - خطاب به میرزا احمدخان اشتری — الحذر ای مدعی العموم که دزدی
- شمارهٔ ۱۵ — گویند در جزایر بحر وسیط بود
- شمارهٔ ۲۲ - در ستایش فارس — به گرد پارس حصاری ز پارسا گردست
- شمارهٔ ۲۳ - قطعه — مثل زنند خری را که زیر بار گران
- شمارهٔ ۲۵ - در باب لزوم ختنه فرماید — خداوندا حدیثی با تو گویم
- شمارهٔ ۲۶ - در نکوهش رئیس صلح چالمیدان تهران فرماید — بصلحیه چالمیدان بود
- شمارهٔ ۲۸ — یکشنبه یازدهم ربیع الاول یکهزار و سیصد و هشت بود که کارگزاران حضرت مستطاب اقدس والا روحی فداه این چاکر خانزاد را در دربار آسمان مدار بخواستند تا شعرخوانی کنم سلطان علیخان که یکی از محترمین محارم خلوت و منشیان آستان اقدس آن حضرت است حاضر بود حضرت ولیع
- شمارهٔ ۲۴ - در جشن افتتاح مدرسه سادات فرماید — مرغان بهشتی به سحر نغمه سرایند
- شمارهٔ ۲۹ — شنیده ام که ازین خطه دیر گاهی علم
- شمارهٔ ۲۷ — گرفتن زن و افعی بسی بود آسان
- شمارهٔ ۳۴ - در سال اول مشروطه سروده است — بیچاره آدمی که گرفتار عقل شد