عطار نیشابوری
زندگینامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار میرود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبهای بالا برخوردار بودهاست.
آثار عطار
شعرهای عطار
- مناجات رابعه با خداوند — رابعه گفتی که ای دانای راز
- گفتهٔ بوعلی رودبار در وقت مرگ — وقت مردن بوعلی رودبار
- حکایت محمود که لات را به هندوان نفروخت و آنرا سوزاند — یافتند آن بت که نامش بود لات
- پیام خداوند به بندگان توسط داود — حق تعالی گفت ای داود پاک
- حکایت محمود که برای فتح غزنین نذر کرد غنایم را به درویشان بدهد — گفت چون محمود شاه خسروان
- نارضا بودن ایاز از اینکه محمود سلطنت را به او داد — گفت ایاز خاص را محمود خواند
- خطاب خالق با داود — خالق آفاق من فوق الحجاب
- حکایت چوب خوردن یوسف به دستور زلیخا — چون زلیخا حشمت واعزاز داشت
- گفتار بوعلی طوسی دربارهٔ اهل جنت و اهل دوزخ — بوعلی طوسی که پیر عهد بود
- حکایت مردی که از نبی اجازهٔ نماز بر مصلایی گرفت — از نبی در خواست مردی پر نیاز
- حکایت خواجهای که از غلامش خواست او را برای نماز بیدار کند — خواجه زنگی را غلامی چست بود
- بیان وادی طلب — چون فرو آیی به وادی طلب
- حکایت سجده نکردن ابلیس بر آدم — گفت چون حق میدمید این جان پاک
- حکایت شبلی که گاه مردن زنار بسته بود — وقت مردن بود شبلی بیقرار
- حکایت مجنون که خاک میبیخت تا لیلی را بیابد — دید مجنون را عزیزی دردناک
- گفتار یوسف همدان دربارهٔ صبر — یوسف همدان، امام روزگار
- حکایت مردی که گشایش میخواست و جواب رابعه به او — بیخودی میگفت در پیش خدای
- گفتگوی شیخ ابوسعید مهنه با پیری روشنضمیر دربارهٔ صبر — شیخ مهنه بود در قبضی عظیم
- حکایت محمود و مردی خاکبیز — یک شبی محمود میشد بیسپاه
- بیان وادی عشق — بعد ازین وادی عشق آید پدید
- حکایت خواجهای که عاشق کودکی فقاع فروش شد — خواجهای از خان و مان آواره شد
- حکایت مجنون که پوست پوشید و با گوسفندان به کوی لیلی رفت — اهل لیلی نیز مجنون را دمی
- حکایت مفلسی که عاشق ایاز شد و گفتگوی او با محمود — گشت عاشق بر ایاز آن مفلسی
- حکایت عربی که در عجم افتاد و سر گذشت او با قلندران — در عجم افتاد خلقی از عرب