قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۴۴ — همیشه چشم دل و جان شاه روشن باد
- شمارهٔ ۳۹ — جان بدخواهان تاج خسروی رنجور باد
- شمارهٔ ۴۲ — کمان برم که درین روزگار تیره چو شب
- شمارهٔ ۴۰ — دولت خورشید شاهان جاودان بر پای باد
- شمارهٔ ۴۵ — جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت باد
- شمارهٔ ۴۳ — خدایگانا دائم ترا سلامت باد
- شمارهٔ ۴۱ — آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست داد
- شمارهٔ ۳۸ — یاد نیاری ز قندهار وز نو شاد
- شمارهٔ ۴۹ — خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باد
- شمارهٔ ۴۸ — بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکند
- شمارهٔ ۵۰ — خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج باد
- شمارهٔ ۴۶ — از بلای دهر جان شاه گیتی فرد باد
- شمارهٔ ۵۳ — دولت شاه جهان پاینده چون خورشید باد
- شمارهٔ ۴۷ — چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهد
- شمارهٔ ۵۱ — خدایگان جهان را ز بخت یاری باد
- شمارهٔ ۵۲ — بر سبزه همی آب روان آب دواند
- شمارهٔ ۵۹ — هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید
- شمارهٔ ۶۰ — شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بود
- شمارهٔ ۶۱ — ای آنکه همیشه دل تو رادی جوید
- شمارهٔ ۵۴ — بباغ برگ بدینار جعفری ماند
- شمارهٔ ۵۵ — این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاد
- شمارهٔ ۵۶ — اگر بمهر من آن ماه را نیاز آید
- شمارهٔ ۵۷ — آن را که همی جست و دلم بخت بمن داد
- شمارهٔ ۵۸ — تا آفریدگار مرا رای و هوش داد