قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگینامهٔ قطران تبریزی
شرفالزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، همدوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۱۳۷ — خدایگانا کار جهان شناختهای
- شمارهٔ ۱۳۸ — به پیروزی شدی شاها که بازآیی به پیروزی
- شمارهٔ ۱۴۱ — ای طبع تو سرشته ز رادی و راستی
- شمارهٔ ۱۳۴ — ای همه رادی و راستی و درستی
- شمارهٔ ۱۳۹ — خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودی
- شمارهٔ ۱۴۰ — ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهی
- شمارهٔ ۱۳۵ — ای پادشاه عالم بایسته پادشائی
- شمارهٔ ۱۳۶ — شاه زمینی و پادشاه زمانی
- شمارهٔ ۱۴۹ — ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنی
- شمارهٔ ۱۴۲ — ای سر رادان و راستان بدرستی
- شمارهٔ ۱۴۸ — آن ماه سرو بالا آن سرو ماه روی
- شمارهٔ ۱۴۴ — دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جای
- شمارهٔ ۱۴۵ — ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینی
- شمارهٔ ۱۴۶ — کجائی تو این راحت جان کجائی
- شمارهٔ ۱۴۷ — چونان شدم از شادی زین نامه که گفتی
- شمارهٔ ۱۴۳ — همی گذشت بکوی اندرون بت مشکوی
- شمارهٔ ۲ — چون بنوازد به پیش من زیر کیا
- شمارهٔ ۷ — ای شاه چو کردگار بگشاد ترا
- شمارهٔ ۴ — بسپرد بپای ناکسان دهر مرا
- شمارهٔ ۸ — ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفا
- شمارهٔ ۶ — مادر چو بزاد آن بدعا خواسته را
- شمارهٔ ۵ — من خفته بدم دوش دل از یار جدا
- شمارهٔ ۳ — با روی تو دی ماه بهار است مرا
- شمارهٔ ۱ — ای وصل و هوای مهر تو بس ما را