قدسی مشهدی
زندگی‌نامهٔ قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده است. قدسی در سال ۱۰۵۶ هجری قمری درگذشت و در آرامگاه شاعران کشمیر دفن شد. دیوان قدسی مشهدی به همت آقای امیرحسین موسوی در گنجور در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.
آثار قدسی مشهدی
شعرهای قدسی مشهدی
- شمارهٔ ۵۵۰ — آن کز پی عارفان دین برگشته
- شمارهٔ ۵۴۹ — با مردم روزگار، کم‌جوشی به
- شمارهٔ ۵۵۱ — چون مهرش اگر بود سپر در پنجه
- شمارهٔ ۵۵۲ — آوازه من به هند و روم افتاده
- شمارهٔ ۵۵۴ — حیرت، تپش از جام خرابم برده
- شمارهٔ ۵۵۵ — هستی چمن جان و چمن در پرده
- شمارهٔ ۵۴۸ — هر ذره غمت ز عالمی شادی به
- شمارهٔ ۵۵۳ — بر روی تو چرخ دست رد ننهاده
- شمارهٔ ۵۶۳ — هرگز نشدم جرعه‌کش از جام گله
- شمارهٔ ۵۵۶ — عشقت که به شعله راه پروانه زده
- شمارهٔ ۵۵۷ — عشقت ره دیوانه و فرزانه زده
- شمارهٔ ۵۵۸ — کی دل شود از هوای خود شرمنده
- شمارهٔ ۵۵۹ — فریاد ز دست صبر نافرموده
- شمارهٔ ۵۶۰ — ای همچو خرد در همه فن سنجیده
- شمارهٔ ۵۶۲ — در عشق، چه دل‌هاست کباب از شعله
- شمارهٔ ۵۶۱ — در غربتم استخوان چو نی نالیده
- شمارهٔ ۵۶۴ — از خلق جهان، چه نیک و بد، یک قلمه
- شمارهٔ ۵۷۱ — همت طلبی، به تربت مجنون آی
- شمارهٔ ۵۶۵ — ای ذکر تو مقصود ز گفتار همه
- شمارهٔ ۵۶۶ — شادم به دل خراب در ویرانه
- شمارهٔ ۵۶۷ — دیوانه رهد ز رنج در ویرانه
- شمارهٔ ۵۶۹ — ای تازه نهال سایه‌پرور بازآی
- شمارهٔ ۵۷۰ — ای مرکز نه سپهر اعظم بازآی
- شمارهٔ ۵۶۸ — از گردش و سیر فلک حادثه‌زای