خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۱۷۸ — ای از لب شیرین تو شوریده شکر
- شمارهٔ ۱۷۹ — ایدل خبر گنج ز ویرانه بپرس
- شمارهٔ ۱۸۰ — سوز جگر شمع ز پروانه بپرس
- شمارهٔ ۱۸۱ — ای از کف دُرپاش تو دریا در جوش
- شمارهٔ ۱۸۳ — بی عشق چه ریحان بر عاقل چه حشیش
- شمارهٔ ۱۸۴ — ای لعبت گلرخ می گلرنگ بکش
- شمارهٔ ۱۸۲ — آوازه در افکنده سپهر سرکش
- شمارهٔ ۱۷۷ — گفتم روزم گفت بدین روز مناز
- شمارهٔ ۱۸۷ — ای هندوی تیغت بجهانگیری فاش
- شمارهٔ ۱۸۸ — فریاد ز چشم یار و جادو گریش
- شمارهٔ ۱۹۰ — ای ذات شریفت گهر دُرج شرف
- شمارهٔ ۱۸۹ — ای کلّ معانی تو از حسن بدیع
- شمارهٔ ۱۹۱ — ای تیغ تو بگرفت جهان الا زنگ
- شمارهٔ ۱۹۲ — آن فتنه که در سیم نهان دارد سنگ
- شمارهٔ ۱۸۶ — پایم که ز آزار نبودی اثرش
- شمارهٔ ۱۸۵ — خر کرّه ماده را بآخور درکش
- شمارهٔ ۱۹۵ — دلدار مرا بدلبری نیست عدیل
- شمارهٔ ۱۹۶ — نادیده تمام روی آن ماه چگل
- شمارهٔ ۱۹۸ — بر گلشن روی عالم افروز تو خال
- شمارهٔ ۱۹۹ — ای شعر تو سرمایه ی دیوان کمال
- شمارهٔ ۱۹۴ — ای صیقلی آینه ی روشن دل
- شمارهٔ ۱۹۷ — کاوس سرادق جلالست جمال
- شمارهٔ ۲۰۰ — ای کلک تو تیز کرده بازار جلال
- شمارهٔ ۱۹۳ — ای ذات تو گلدسته بستان جلال