ادیب صابر
درگذشته ۵۴۶ هجری قمری، ترمذ
زندگی‌نامهٔ ادیب صابر
شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی در خوارزم ماند و اتسز را مدح گفت. اتسز توطئه‌ای برای قتل سنجر ترتیب داده بود. ادیب صابر از آن آگاه شد و سنجر را مطلع کرد و نقشهٔ اتسز باطل گردید. به همین دلیل اتسز دستور داد او را در رود جیحون غرق کردند.
آثار ادیب صابر
شعرهای ادیب صابر
- شمارهٔ ۸۲ — خوش است باده که باشد یکی حریف ظریف
- شمارهٔ ۸۳ — قوتم با نام برنایی برفت
- شمارهٔ ۸۴ — بودم از روز جوانی هر نفس در لذتی
- شمارهٔ ۸۵ — گر کف پای تو را ز عشق ببوسم
- شمارهٔ ۷۹ — زاهل جود و سخاوت زمانه خای ماند
- شمارهٔ ۸۰ — چو شمشیرم اندر نیام هنر
- شمارهٔ ۸۱ — به روز از بیم دشمن شاد گشتن
- شمارهٔ ۷۸ — زنفس او به لطافت همی رسند نفوس
- شمارهٔ ۸۹ — بزرگ آل پیمبر بزرگ حادثه ای
- شمارهٔ ۹۱ — دل من مهر آن گزید که او
- شمارهٔ ۹۳ — اگر پیری مرا در خانه بنشاند
- شمارهٔ ۸۶ — گر خدمتی نویسم و ننویسم
- شمارهٔ ۹۲ — ز دشمنان کهن دوستان نوسازی
- شمارهٔ ۸۸ — از بلخ تا به ترمذ اسبیم وعده کردی
- شمارهٔ ۹۰ — ای دو چشم اجل به تو نگران
- شمارهٔ ۸۷ — تا نمودی عارض چون لاله ام
- شمارهٔ ۹۸ — ثقه الدین دراز بادت عمر
- شمارهٔ ۱۰۰ — ای بسا کس که دینش ویران است
- شمارهٔ ۹۹ — ای دل مشو از حال که از حال نگردد
- شمارهٔ ۹۴ — شوم به بدرقه لا اله الا الله
- شمارهٔ ۹۵ — در جهان تا کریم و مکرم بود
- شمارهٔ ۹۷ — کردگارا کیسه ای دارم زسیم و زر تهی
- شمارهٔ ۹۶ — سه چیز است آنکه نزدیک خردمند
- شمارهٔ ۱۰۱ — ای اختیار دین و سخا اختیار تو