ادیب صابر
درگذشته ۵۴۶ هجری قمری، ترمذ
زندگی‌نامهٔ ادیب صابر
شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی در خوارزم ماند و اتسز را مدح گفت. اتسز توطئه‌ای برای قتل سنجر ترتیب داده بود. ادیب صابر از آن آگاه شد و سنجر را مطلع کرد و نقشهٔ اتسز باطل گردید. به همین دلیل اتسز دستور داد او را در رود جیحون غرق کردند.
آثار ادیب صابر
شعرهای ادیب صابر
- شمارهٔ ۹ — جانا لب و غمزه تو نوش و نیش است
- شمارهٔ ۱۰ — دلبر که به کام دل سفر کرد و برفت
- شمارهٔ ۴ — ای روز تو را وثاق در منزل شب
- شمارهٔ ۷ — تا نرگس چشم تو زبونم کرده است
- شمارهٔ ۶ — از غمزه تو تیر بلا پیکان یافت
- شمارهٔ ۵ — ای مایه هر لطافت ای در خوشاب
- شمارهٔ ۸ — از فرقت دلبر دل ناشادم هست
- شمارهٔ ۱۱ — چون گردش آسمان نکوخواه من است
- شمارهٔ ۱۲ — گیرم که تو را نعمت صد پرویز است
- شمارهٔ ۱۳ — روز از رخ تو به روشنایی پیوست
- شمارهٔ ۱۴ — ای بی تو نخفته من شبی خواب دوست
- شمارهٔ ۱۵ — برخاست دلم چو دوست عهدم بشکست
- شمارهٔ ۱۸ — از جود حدیث حاتم طی مانده ست
- شمارهٔ ۱۷ — خورشید که یاقوت گری کرد نخست
- شمارهٔ ۱۶ — دل تنگم از آنک هر چه خواهم آن نیست
- شمارهٔ ۱۹ — از فعل بد دشمن و عهد بد دوست
- شمارهٔ ۲۲ — چون عشق تو عقل را گریبان بگرفت
- شمارهٔ ۲۴ — در تو نگرم که هر که در تو نگرد
- شمارهٔ ۲۶ — هجر تو وباست هر کجا بر گذرد
- شمارهٔ ۲۳ — چون نیست در این زمانه سودی ز خرد
- شمارهٔ ۲۵ — تا بر سر من قیامت عشق رسید
- شمارهٔ ۲۷ — تا باد عتاب تو به من روی نهاد
- شمارهٔ ۲۰ — چون با دل تو نیست وفا در یک پوست
- شمارهٔ ۲۱ — گفتم که به عاشقی نشاید پیوست