ادیب صابر
درگذشته ۵۴۶ هجری قمری، ترمذ
زندگی‌نامهٔ ادیب صابر
شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی در خوارزم ماند و اتسز را مدح گفت. اتسز توطئه‌ای برای قتل سنجر ترتیب داده بود. ادیب صابر از آن آگاه شد و سنجر را مطلع کرد و نقشهٔ اتسز باطل گردید. به همین دلیل اتسز دستور داد او را در رود جیحون غرق کردند.
آثار ادیب صابر
شعرهای ادیب صابر
- شمارهٔ ۲۹ — گر هیچ دلم به دلبری نگراید
- شمارهٔ ۳۳ — گل رنگ ز روی لاله رنگ توبرد
- شمارهٔ ۳۲ — تا از خط مشکین توام هجر افتاد
- شمارهٔ ۳۵ — گرچه غم تو رخم به خون می شوید
- شمارهٔ ۳۴ — پر نور شود دیده چو در می نگرد
- شمارهٔ ۲۸ — روی تو روایت همه از نور کند
- شمارهٔ ۳۱ — آن بت که به رخسار بهار آراید
- شمارهٔ ۳۰ — روی تو به چشم آتش بی دود نمود
- شمارهٔ ۳۸ — با حادثه دهر چه روباه و چه شیر
- شمارهٔ ۳۷ — سبزی و چو سبزه آبدار ای دلبر
- شمارهٔ ۳۹ — آن مرکب آب مادر خاک پدر
- شمارهٔ ۴۰ — افتادن دندان تو ای بدر منیر
- شمارهٔ ۴۲ — ای حق رخت فریضه در گردن روز
- شمارهٔ ۴۱ — گر چنگ تو نیست بلبل ای چنگ نواز
- شمارهٔ ۴۳ — ای روز و شب از زلف و رخت یافته ساز
- شمارهٔ ۳۶ — آن بت که همی وعده مجازی دارد
- شمارهٔ ۴۵ — گر شب چو دراز گردد ای مایه ناز
- شمارهٔ ۴۶ — مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
- شمارهٔ ۵۱ — تا کرد مرا گذر سماع تو به سمع
- شمارهٔ ۵۰ — هر چند بود مردم دانا درویش
- شمارهٔ ۴۸ — گفتم که یک امروز دل من بفروز
- شمارهٔ ۴۷ — از دیدن خلق، دیده بی دوست بدوز
- شمارهٔ ۴۴ — ای روز سپید را به روی تو نیاز
- شمارهٔ ۴۹ — رای طربم نیست ز رای سفرش