سحاب اصفهانی
درگذشته ۱۲۲۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ سحاب اصفهانی
میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتح‌علی‌شاه و از مداحان اوست. سحاب در علم نجوم و طب، شعرشناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات کافى بود. در اواسط زندگى به مکه معظمه سفر کرده و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید. کالبد او را به امر فتحعلى شاه به نجف اشرف برده و در آنجا دفن کردند. علاوه بر دیوان اشعار کتابهای «روضه البکاء» و «سحاب البکا» در مراثى حضرت سیدالشهداء و تذکرهٔ «رشحات سحاب» از او به جا مانده است. دیوان وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار سحاب اصفهانی
شعرهای سحاب اصفهانی
- شمارهٔ ۱۰ — مهین کره ی میر عبدالغفور
- شمارهٔ ۶ — به فرمان شاهی کزو زیب دید
- شمارهٔ ۱۱ — هزار افسوس از فاطمه که دست اجل
- شمارهٔ ۹ — به شخصی آشنا گفتم حدیثی
- شمارهٔ ۵ — ز سائلان درت هیچکس نشد واقف
- شمارهٔ ۸ — خار گلزار جهان آقا فلان
- شمارهٔ ۷ — طراز محفل ایجاد میرزا احمد
- شمارهٔ ۴ — به سینه تیرنگاهت همان کند که کند
- شمارهٔ ۱۸ — گویند که در قریه ی فین کآب و هوایش
- شمارهٔ ۱۹ — خان بزرگ خطهٔ شروان اگرچه فخر
- شمارهٔ ۱۷ — ای فلک جاه ملک رتبه که در زیور و زیب
- شمارهٔ ۱۲ - شعر شاعر — کس را جمال نقش به جز حسن حال چیست
- شمارهٔ ۱۳ - معما بنام زر و مدح — چیست آن لعبت که زیبا شکل و نیکو منظر است؟
- شمارهٔ ۱۶ - عقده ی دل — در طالعم اقتضای فرزند
- شمارهٔ ۱۴ — فلک جناب و ملک رتبه میرزا احمد
- شمارهٔ ۱۵ - مدح و تاریخ — خان زمان یگانه ی دوران علی نقی
- شمارهٔ ۲۳ — شرم از ابروی آن ابرو کمان کرد آسمان
- شمارهٔ ۲۷ — بعد قرنی خواستم تقویمی از سال جدید
- شمارهٔ ۲۰ — جناب واعظ و مفتی کز آن دو گر گویم
- شمارهٔ ۲۲ — فرید دهر آقا خان که بودش
- شمارهٔ ۲۴ — امیر فلک آستان فخر گیتی
- شمارهٔ ۲۵ — فرمانروای گردون رفعت علی نقی خان
- شمارهٔ ۲۱ — که گوید از من آزرده دل با بی وفا یاری؟
- شمارهٔ ۲۶ — خان جم شوکت خدیو آسمان رفعت حسین