سحاب اصفهانی
درگذشته ۱۲۲۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ سحاب اصفهانی
میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتح‌علی‌شاه و از مداحان اوست. سحاب در علم نجوم و طب، شعرشناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات کافى بود. در اواسط زندگى به مکه معظمه سفر کرده و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید. کالبد او را به امر فتحعلى شاه به نجف اشرف برده و در آنجا دفن کردند. علاوه بر دیوان اشعار کتابهای «روضه البکاء» و «سحاب البکا» در مراثى حضرت سیدالشهداء و تذکرهٔ «رشحات سحاب» از او به جا مانده است. دیوان وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار سحاب اصفهانی
شعرهای سحاب اصفهانی
- شمارهٔ ۲۹۵ — یاری از یار من و چرخ ستمکار مخواه
- شمارهٔ ۲۸۹ — شب‌های هجر خواب به چشم پر آب کو؟
- شمارهٔ ۲۹۰ — گفتم: به دل شکیب تو حسرت نصیب کو؟
- شمارهٔ ۲۹۲ — کردی به اشتباه کسی سوی من نگاه
- شمارهٔ ۲۹۳ — دردا که وفا در این زمانه
- شمارهٔ ۲۹۴ — به بند زلف آن دلبر دلم همراه جان مانده
- شمارهٔ ۲۹۱ — در دام صیاد ای فلک یا ذوق فریادم مده
- شمارهٔ ۲۸۸ — هر که کند منع من از روی تو
- شمارهٔ ۲۹۸ — از او به یاری بختم امید غمخواری
- شمارهٔ ۲۹۹ — غم عشق تو را دلهای ویران خانه بایستی
- شمارهٔ ۳۰۱ — آن کز دل خود ندیده باشی
- شمارهٔ ۳۰۲ — با رقیب ای سست پیمان نرد الفت باختی
- شمارهٔ ۲۹۷ — ز آن روی جان بخش ز آن قد دلخواه
- شمارهٔ ۳۰۳ — یار من یار کسی گشته و دلدار کسی
- شمارهٔ ۲۹۶ — نمی‌دانم کسی در کوی او دارد گذر یا نه
- شمارهٔ ۳۰۰ — ای صاف‌تر تو را ز هر آئینه سینه‌ای
- شمارهٔ ۳۰۵ — که گفت مشک سیه را قرین ماه کنی؟
- شمارهٔ ۳۰۶ — هر ساعت الفتی است تو را با جماعتی
- شمارهٔ ۳۰۴ — کس ای نا مهربان یاران جانی
- شمارهٔ ۳۱۱ — سپید گشت دو چشمم در انتظار نگاهی
- شمارهٔ ۳۰۸ — مکن تکیه زنهار تا می‌توانی
- شمارهٔ ۳۰۷ — خضر آب زندگی خواست من وصل یار جانی
- شمارهٔ ۳۰۹ — جاودان داریم در ساغر شراب زندگی
- شمارهٔ ۳۱۰ — از جور او مگر شب هجران شکایتی