انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- شمارهٔ ۳۴۲ — در آینه چون نگاه کردم
- شمارهٔ ۳۳۶ - از دوستی سیم گرمابه خواهد — دوش در خواب دیو شهوت را
- شمارهٔ ۳۳۷ - در تقاضا — شعری بسان دیبهٔ زربفت بافتم
- شمارهٔ ۳۴۱ - به مجلس صاحب بار خواهد — خداوندا به فر دولت تو
- شمارهٔ ۳۴۰ — بجز تو در دو گیتی کس ندیدست
- شمارهٔ ۳۳۹ - فی‌الاشتیاق — به خدایی که عقل کلی را
- شمارهٔ ۳۴۳ - در اشتیاق دوستی و طلب مکاتبات ازو — ز روزگار به یک نامهٔ تو خرسندم
- شمارهٔ ۳۳۸ - در عذر غیبت از مجلس مخدوم — من بدعهد را چه می‌گویی
- شمارهٔ ۳۴۶ - در طلب صاحب — اگر بیایی و من بنده را دهی تشریف
- شمارهٔ ۳۵۰ - در مطایبه — عقل صد مسهل به طبعم بیش دارد
- شمارهٔ ۳۴۴ - در شکایت — نرسد گرد سر فراز همی
- شمارهٔ ۳۴۵ - در حسب حال و وارستگی خویش — امید و بیم دهد خلق را مسخر خویش
- شمارهٔ ۳۵۱ - کیسه‌ای به حکیم وعده کرده‌اند آن را با کاردی طلب می‌کند — ای کمال زمان بیا و ببین
- شمارهٔ ۳۴۹ - در بیان هنرهای خود و جهل ابناء عصر — گرچه دربستم در مدح و غزل یکبارگی
- شمارهٔ ۳۴۸ - در مدح تاج الدین ابوالمعالی محمد المستوفی گوید و عرق نسترن خواهد — ایا به عالم عهد از تو نوبهاروفا
- شمارهٔ ۳۴۷ - شکوه از روزگار — خدایگانا سالی مقیم بنشستم
- شمارهٔ ۳۵۵ - وله ایضا — راحت چگونه یابم فضلست مانعم
- شمارهٔ ۳۵۶ — مکوش تا بتوانی به جنگ و صلح گزین
- شمارهٔ ۳۵۷ — شود زیادت شادی و غم شود نقصان
- شمارهٔ ۳۵۸ — ای از برادر و پدر افزون دوبار صد
- شمارهٔ ۳۵۲ - در شکایت — بزرگوارا دانی کز آفت نقرس
- شمارهٔ ۳۵۹ - در افلاس و رنجوری خود — به خدایی که زنده و باقیست
- شمارهٔ ۳۵۳ - نکتهٔ موزون — جایی که من نشینم بیکار کی نشینم
- شمارهٔ ۳۵۴ - در شکر تشریف — خدایگان وزیران و پادشاه صدور