انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- شمارهٔ ۳۶۱ — لنگ خواهی مرا روا باشد
- شمارهٔ ۳۶۴ - در نصیحت — غم به تکلف به سر من مبار
- شمارهٔ ۳۶۳ - در حسب حال — از سخنهای عذب شکر طعم
- شمارهٔ ۳۶۵ - در اشتیاق — به خدایی که در موجودات
- شمارهٔ ۳۶۷ — کارها را طلب مکن غایت
- شمارهٔ ۳۶۲ - التماس کفش کند — فخر دین یک التماسست از توام
- شمارهٔ ۳۶۰ - در عذر — ای همه سیرت تو هنگ و ثبات
- شمارهٔ ۳۶۶ - در عزلت و قناعت و جواب سائلی که از حکیم قصهٔ شعر گفتنش پرسید گوید — دی مرا عاشقکی گفت غزل می‌گویی
- شمارهٔ ۳۶۸ — به خدایی که قائمست به ذات
- شمارهٔ ۳۷۱ - در مدح — ای غلامت چو شاد بخت فلک
- شمارهٔ ۳۷۰ - مذمت ممدوحی که وعدهٔ صله بدو داده و وفا نکرده — کردگارا مشته رندی ده جهان را خوش تراش
- شمارهٔ ۳۶۹ - در ریاضت خاطر — چون من به ره سخن فراز آیم
- شمارهٔ ۳۷۴ - در تمثیل — خصم تو و قاعدهٔ ملک تو
- شمارهٔ ۳۷۲ - در اشتیاق — خداوندا همی خواهم که از دل
- شمارهٔ ۳۷۵ - معما — علم آصف گنج قارون صبر ایوب رسول
- شمارهٔ ۳۷۳ - از زبان پسران میرداد که یکی طوطی به یک ملقب به ناصرالدین و دیگر عضدالدین است گفته و آنها را ستایش کرده است — گیتی به سر سنان گشادیم
- شمارهٔ ۳۷۶ - شراب خواهد — ای ز نور شرابخانهٔ تو
- شمارهٔ ۳۷۹ - مطایبه — چو غزنینی به محشر زنده گردد
- شمارهٔ ۳۷۸ - در طلب عفو — بزرگا گر خطایی کرده آمد
- شمارهٔ ۳۸۱ - در غیبت پیروزشاه از بلخ و تهنیت قدوم او — احمد مرسل ز خاک مکه چون هجرت گزید
- شمارهٔ ۳۸۲ - در شکایت اهل زمان — روبهی می‌دوید از غم جان
- شمارهٔ ۳۷۷ - لغز به اسم سلطان سنجر و بیان آنکه عدد نام سنجر با پیغمبران مرسل یکیست — ای خردمند اگر گوش سوی من داری
- شمارهٔ ۳۸۳ - نصیحت — کم عیالی سعادتیست که مرد
- شمارهٔ ۳۸۰ - در اظهار نیک‌نفسی خود گفته است — من توانم که نگویم بد کس در همه عمر