انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- شمارهٔ ۲۹۳ - در ذل سوئال — بودن اندر عذاب چون جرجیس
- شمارهٔ ۲۹۵ — شب سیاه به تاریکی ار نشینم به
- شمارهٔ ۲۸۹ - در تقاضا — ای به اقلیم کبریای تو در
- شمارهٔ ۲۸۸ — خواهی که بهین کار جهان کار تو باشد
- شمارهٔ ۲۹۰ - در مدیح — ای خداوندی که کمتر بنده در فرمان تو
- شمارهٔ ۲۹۱ — سر زلفت به جز دست تو حیفست
- شمارهٔ ۲۹۴ - در نصیحت نفس — انوری بهر قبول عامه چند از ننگ شعر
- شمارهٔ ۲۹۲ - در هجو صلاح صالحی — تو در قوادگی ای سرخ کافر
- شمارهٔ ۳۰۱ - از نجیب‌الدین کاتب سیاهی خواهد — اگر به رنج ندارد اجل نجیب‌الدین
- شمارهٔ ۳۰۳ - حکیم در جواب شجاعی گوید — ای شجاعی کز تو بددل‌تر ندیدم در جهان
- شمارهٔ ۲۹۸ — ای کریمی که از سخاوت تو
- شمارهٔ ۲۹۶ - درمرثیه — آن خواجه کز آستین رغبت
- شمارهٔ ۲۹۹ — دوش دور از تو ای مدبر عقل
- شمارهٔ ۳۰۲ - امیر شجاعی شاعر در قدح انوری گفته — هر بلایی کز آسمان آید
- شمارهٔ ۲۹۷ - مطایبه به محبوب کند — شعرم به همه جهان رسیدست
- شمارهٔ ۳۰۰ — به خدایی که کرد گردون را
- شمارهٔ ۳۱۱ — جامهٔ ازرق همی پوشی و نزدیک تو نه
- شمارهٔ ۳۰۴ - در مذمت شعرا — عادت طرح شعر آوردند
- شمارهٔ ۳۰۹ - طلب وظیفه کند — ایا کان مروت صدر والا
- شمارهٔ ۳۱۰ - در مذمت زنان — مار نون نکاح چو بزدت
- شمارهٔ ۳۰۸ - در شکایت از ممدوح خویش حمیدالدین — دراز گشت حدیث درازدستی ما
- شمارهٔ ۳۰۵ - در عذر بدمستی خویش — ای فلک با کمال تو ناقص
- شمارهٔ ۳۰۶ — ای فلک پیش قدر تو ناقص
- شمارهٔ ۳۰۷ - در منع توزیع با جمال‌الدین مسعود گوید — ای به طالع چو نام خود مسعود