انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- شمارهٔ ۲۶۹ — من و سه شاعر و شش درزی و چهار دبیر
- شمارهٔ ۲۶۷ — آ زاده گر کریم نیابد ورا چه عجب
- شمارهٔ ۲۶۴ — با خار قناعت ار بسازی یکبار
- شمارهٔ ۲۶۶ - در عذر تقصیر نرفتن پیش ممدوح — گر بنده به خدمتت نیامد
- شمارهٔ ۲۶۸ - از ممدوح التماس کفش به معما کرده است — ای مستفاد لطف تو اقبال آسمان
- شمارهٔ ۲۷۰ — با یکی مزاح و دو خنیاگر و سه تا حریف
- شمارهٔ ۲۶۵ - مطایبه ملکشاه پدر سلطان سنجر با مرد اعرابی — حکایت است به فضل استماع فرمایند
- شمارهٔ ۲۷۱ — دهر و افلاک و انجم و ارکان
- شمارهٔ ۲۷۶ - نکتهٔ پسندیده — باده خوردن به ساتکینی در
- شمارهٔ ۲۷۷ - در طلب شکر و عود — ای هنر از آتش تو بویا همچو عود
- شمارهٔ ۲۷۹ - مطایبه — هر کس که جگر خورد و به خردی هنر آموخت
- شمارهٔ ۲۷۴ - مطایبه با باغبانی که ازو کدوی تر خواسته — بردم به کدوی تر بدو حاجت
- شمارهٔ ۲۷۵ - شکایت از روزگار — اندرین دور بی‌کرانه که هست
- شمارهٔ ۲۷۸ - در موعظه — هر که تواند که فرشته شود
- شمارهٔ ۲۷۳ - قاضی هری مبتلا به مرض جرب شده و حکیم به عیادت او رفته و او از خانه بیرون نیامده و این قطعه را درهجو او گفته است — قاضی از من نصیحتی بشنو
- شمارهٔ ۲۷۲ - در مدح بدرالدین الغ جاندار بک اینانج بلکا سنقر — خداوندا تو آنی کافرینش
- شمارهٔ ۲۸۰ - در اشتیاق — به خدایی که از مشیت او
- شمارهٔ ۲۸۳ - مطایبه — آزرده رفت مانا تاج‌الزمان ز ما
- شمارهٔ ۲۸۴ — روزم از روز بهتر است اکنون
- شمارهٔ ۲۸۲ — اثر خشمش از نوش پدید آرد نیش
- شمارهٔ ۲۸۵ — چهار چیز همی خواهم از خدای ترا
- شمارهٔ ۲۸۶ - در هجا — دی از کسان خواجه بکردم یکی سؤال
- شمارهٔ ۲۸۷ — صاحبا بهر رهی یک قدری می بفرست
- شمارهٔ ۲۸۱ - در مرثیه — هرگز گمان مبر که کمال‌الزمان بمرد