انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- شمارهٔ ۴۵۸ - در تقاضا — خداوندا همی دانم که چیزی نیست در دستت
- شمارهٔ ۴۶۲ - در هجا — خون خواجه کعبه است و نان او بیت‌الحرام
- شمارهٔ ۴۶۳ — نه تو آنی که دی دل تو نبود
- شمارهٔ ۴۵۶ - در شکایت و تقاضای الطاف صاحب — ای صاحبی که صدر وزارت ز جاه تو
- شمارهٔ ۴۵۹ - در مذمت کسی گفته — ز جنس مردمان مشمار خود را
- شمارهٔ ۴۶۰ - حسب حال — کسی که مدت سی سال شعر باطل گفت
- شمارهٔ ۴۶۱ - در مدح فیروزشاه — ای رفته به فرخی و فیروزی
- شمارهٔ ۴۵۷ - در عذر قی کردن در مجلس شراب گفته — ای برادر گر مزاج از فضله خالی آمدی
- شمارهٔ ۴۶۵ — صبر کن تا زمانه خو نشوی
- شمارهٔ ۴۶۷ - شراب خواهد — ای کریمی که جرم هفت اختر
- شمارهٔ ۴۶۸ - در تقاضا — خداوندا حریفان آمدستند
- شمارهٔ ۴۶۹ - در ناخن گرفتن صاحب — سحرگاهی به نزد خواجه رفتم
- شمارهٔ ۴۶۶ — ای سر از کبر بر فلک برده
- شمارهٔ ۴۷۱ - شکایت از زمانه — گر نیستی زمانه به جنگ و نبرد خلق
- شمارهٔ ۴۶۴ - در تهنیت — ای خداوندی که بر روی زمین فرمان تو
- شمارهٔ ۴۷۰ - قسمت در توبه و انابه — به خدایی که بازگشت بدوست
- شمارهٔ ۴۷۵ - در حسب حال — گویند که چیست حاصل تو
- شمارهٔ ۴۷۳ - نصیحت — چون ترا روزگار داد به داد
- شمارهٔ ۴۷۴ - معما — ای رای ملک شه معظم
- شمارهٔ ۴۷۲ - در هجو سیف‌الدین نامی گفته — تو ای سیف زنگ اجل چون نگیری
- شمارهٔ ۴۷۶ - در موعظه — ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علم
- شمارهٔ ۴۷۹ - در موعظه — پیشی ز هنر طلب نه از مال
- شمارهٔ ۴۷۸ - فتوحی شاعر بفرمودهٔ شاه و وزیر جواب حکیم را گفت — انوری ای سخن تو به سخا ارزانی
- شمارهٔ ۴۷۷ - این قطعه در شکایت از ملکشاه و نظام‌الملک گفت و متغیر شدند و فتوحی آنرا جواب گفت — کار کار ملک و دوران دوران وزیر