اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۱۹۹ — یارم اگر جمال نماید چه می شود
- شمارهٔ ۲۰۱ — حسن تو جلوه کرد و بعالم عیان شد
- شمارهٔ ۲۰۰ — زان پیشتر که کون و مکان را ظهور بود
- شمارهٔ ۱۹۶ — خوش وقت عاشقان که بمعشوق همبرند
- شمارهٔ ۲۰۲ — زان روز که روی تو مرا در نظر آمد
- شمارهٔ ۱۹۵ — چو مهر جمال تو در جلوه بود
- شمارهٔ ۱۹۸ — حُسن رخسار تو چون میل نقابی می‌کند
- شمارهٔ ۱۹۷ — آن دلبر طناز نگوئی که کجا شد
- شمارهٔ ۲۱۰ — چو الطاف الهی رهبر آمد
- شمارهٔ ۲۰۵ — عاشقان تا در میان زنار عشقت بسته‌اند
- شمارهٔ ۲۰۹ — یار با ما پرتوی از نور روی خود نمود
- شمارهٔ ۲۰۷ — معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود
- شمارهٔ ۲۰۶ — نمی دانم بقول حاسدی چند
- شمارهٔ ۲۰۳ — هنوز هست جهان را به نیست مأوابود
- شمارهٔ ۲۰۸ — چون نقاب زلف مشکین از جمال خود گشود
- شمارهٔ ۲۰۴ — دوش جانم در هوای آن خط و رخسار بود
- شمارهٔ ۲۱۴ — کاش آن شوخ جفا پیشه وفائی بکند
- شمارهٔ ۲۱۳ — حالیا رفتیم یاران خیرباد
- شمارهٔ ۲۱۷ — با همچو تو یاری نفسی هر که برآرد
- شمارهٔ ۲۱۸ — در هوای عشق بازم دل پرواز کرد
- شمارهٔ ۲۱۲ — جان ما را میل دل جستن نشد
- شمارهٔ ۲۱۵ — من عاشق آن جان و جهانم همه دانند
- شمارهٔ ۲۱۶ — دوش یارم پرده از رخسار خود بگشاده بود
- شمارهٔ ۲۱۱ — چو نار هجر او جان میگدازد