اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۲۲۳ — عاشقان در آتش عشق تو خود را سوختند
- شمارهٔ ۲۲۲ — ای قامت رعنای تو رشک سهی سروبلند
- شمارهٔ ۲۲۱ — جمال روی تو هرگه نقاب بگشاید
- شمارهٔ ۲۲۴ — مقصود ز عمرم همه سوزست و غم و درد
- شمارهٔ ۲۲۵ — دیده ام عالم نمود بود بود
- شمارهٔ ۲۲۰ — زان دم که باده خم وحدت بجام شد
- شمارهٔ ۲۱۹ — آنها که جهان آینه روی تو دانند
- شمارهٔ ۲۲۶ — ز شوقت جمله عالم بیقرارند
- شمارهٔ ۲۲۹ — ساقی جانها شراب ار زانکه زین دستان دهد
- شمارهٔ ۲۳۰ — آنان که ز درد عشق مستند
- شمارهٔ ۲۳۲ — تا به فن دلربایی آن صنم استاد شد
- شمارهٔ ۲۳۱ — عشق چو جور و ستم آغاز کرد
- شمارهٔ ۲۳۳ — هر دل که نه عشق یار دارد
- شمارهٔ ۲۳۴ — چو دل در دست عشقش مبتلا شد
- شمارهٔ ۲۲۸ — جهان رانور رویت روشنی داد
- شمارهٔ ۲۲۷ — آنان که درد عشق تو برجان گزیده اند
- شمارهٔ ۲۴۰ — حاجیان حرم وصل لقا یافته اند
- شمارهٔ ۲۳۵ — مرا سودای او دیوانه دارد
- شمارهٔ ۲۳۷ — ساقیا می ده که هشیارم کند
- شمارهٔ ۲۴۱ — ای بت عشوه‌ساز من بی‌تو به سر نمی‌شود
- شمارهٔ ۲۴۲ — آن هادی ره روان کجا شد
- شمارهٔ ۲۳۹ — در سینه ما جز غم معشوق مجوئید
- شمارهٔ ۲۳۸ — تا آتش سودای تو در جان من افتاد
- شمارهٔ ۲۳۶ — کسی کورا غم جانان نباشد