اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۲۴۵ — هر کو رخ نیاز برین آستان نهاد
- شمارهٔ ۲۴۷ — اگر مخالف طبع و هواتوانی بود
- شمارهٔ ۲۴۶ — جام تجلیش که بناگاه میدهند
- شمارهٔ ۲۴۴ — والله لیس غیرک فی عرصة الوجود
- شمارهٔ ۲۵۰ — مستم ز جام عشق و ندارم ز خود خبر
- شمارهٔ ۲۴۳ — روی تو بهر شیوه شیدای دگر دارد
- شمارهٔ ۲۴۸ — شهباز روح قدسی از دام تن جدا شد
- شمارهٔ ۲۴۹ — در آرزوی روی تو گشتیم بیقرار
- شمارهٔ ۲۵۳ — مثنوی عین الحیات است ای پسر
- شمارهٔ ۲۵۷ — هرکسی کز لذت درد تو باشد با خبر
- شمارهٔ ۲۵۸ — عاشق چشمان مست آن نگار
- شمارهٔ ۲۵۴ — بی شادی وصال تو دل را کجا قرار
- شمارهٔ ۲۵۶ — نهال دوستی را در بر آور
- شمارهٔ ۲۵۱ — چون دور شد از حسن رخت پرده انوار
- شمارهٔ ۲۵۵ — ای از جمال رویت کون و مکان منور
- شمارهٔ ۲۵۲ — دیوانه عشق توام و ز عقل و دینم بی‌خبر
- شمارهٔ ۲۵۹ — ای جمالت رو نموده هر زمان جائی دگر
- شمارهٔ ۲۶۰ — زان کمان ابرو رسد هر دم مرا تیری دگر
- شمارهٔ ۲۶۳ — ای دل براه عشق ز کونین در گذر
- شمارهٔ ۲۶۵ — دل و دینم ببرد آن شوخ عیار
- شمارهٔ ۲۶۲ — بر صورت ذرات جهان گشت پدیدار
- شمارهٔ ۲۶۶ — هان ای صبا ز لطف به شیراز کن گذر
- شمارهٔ ۲۶۱ — ای ز خورشید جمالت هر دوعالم غرق نور
- شمارهٔ ۲۶۴ — مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یار