فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۳۰ — هر که آگه شد از فسانهٔ ما
- غزل شمارهٔ ۳۱ — ای زتو خرّم دل آباد ما
- غزل شمارهٔ ۲۹ — تجلی چون کند دلبر کنم شکران تجلی را
- غزل شمارهٔ ۲۴ — آفتاب وصل جانان بر‌نمی‌آید مرا
- غزل شمارهٔ ۲۷ — اگر خرند زعشاق جان سوخته را
- غزل شمارهٔ ۲۵ — ای که در این خاکدان جان و جهانی مرا
- غزل شمارهٔ ۲۶ — ترا سزاست خدایی نه جسم را و نه جان را
- غزل شمارهٔ ۲۸ — بنواز دل شکسته‌ای را
- غزل شمارهٔ ۳۴ — دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما
- غزل شمارهٔ ۳۷ — بررهگذر نفحهٔ یار است دل ما
- غزل شمارهٔ ۳۵ — غم زخوی خویش داردخاطر غمناک ما
- غزل شمارهٔ ۳۶ — بالاروی‌ام بس که زاندازه گذشته
- غزل شمارهٔ ۳۸ — یا رب بریز شهد عبادت بکام ما
- غزل شمارهٔ ۳۲ — اشکهای گرم ما و آههای سرد ما
- غزل شمارهٔ ۳۳ — بویی ز گلشنی است به‌دل خارخار ما
- غزل شمارهٔ ۳۹ — یا رب تهی مکن زمی عشق جام ما
- غزل شمارهٔ ۴۷ — ای کوی تو برتر از مکان‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۰ — آسمان را یکسر پرشور میدانیم ما
- غزل شمارهٔ ۴۲ — ای دوای درد بیدرمان ما
- غزل شمارهٔ ۴۳ — ای فدای عشق تو ایمان ما
- غزل شمارهٔ ۴۵ — هان رستخیز جان رسید شد در بدن زلزال‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۴ — ای در هوای وصل تو گسترده جان‌ها بال‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۶ — لذات نماند و الم‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۱ — جمال تست بروز آفتاب روزن ما