فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۱۰۱ — دمبدم دل ما را از الست پیغام است
- غزل شمارهٔ ۹۸ — سوی تو بی تاب دویدن خوش است
- غزل شمارهٔ ۱۰۲ — صورت انسان دگر معنی آن دیگر است
- غزل شمارهٔ ۹۶ — گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است
- غزل شمارهٔ ۱۰۳ — زغفلت تو ترا صد حجاب در پیش است
- غزل شمارهٔ ۱۰۰ — در غمزه مستانه ساقی چه شرابست
- غزل شمارهٔ ۹۷ — سبزهٔ خط تو دیدن چه خوش است
- غزل شمارهٔ ۹۹ — من و هزار گدا همچو من بنزد تو هیچست
- غزل شمارهٔ ۱۰۶ — خمار گشت مرا ساقیا شراب کجاست
- غزل شمارهٔ ۱۰۹ — چراغ کلبه عاشق خیال دلدار است
- غزل شمارهٔ ۱۰۸ — جمال یار که پیوسته بی‌قرار خود است
- غزل شمارهٔ ۱۰۷ — دل که ویران اوست آباد است
- غزل شمارهٔ ۱۱۰ — بیابیا که دلم در هوات بیمار است
- غزل شمارهٔ ۱۰۴ — ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست
- غزل شمارهٔ ۱۰۵ — راز در دل شده کره محرم کجاست
- غزل شمارهٔ ۱۱۱ — ذره ذره نور حق را جلوه گاهی دیگر است
- غزل شمارهٔ ۱۱۴ — دل بوفای تو نهادن خوش است
- غزل شمارهٔ ۱۱۸ — بر رخ مه طلعتان زلف پریشان خوش نماست
- غزل شمارهٔ ۱۱۹ — گنجیست معرفت که طلسمش نهفتن است
- غزل شمارهٔ ۱۱۲ — ما را زباغ حسن تو حسرت ثمر بس است
- غزل شمارهٔ ۱۱۷ — رازها با اهل گفتن ز اهل عرفان خوش نماست
- غزل شمارهٔ ۱۱۳ — یار ما گر میل صحرا میکند صحرا خوش است
- غزل شمارهٔ ۱۱۵ — مرا زجام خیالش شراب در پیش است
- غزل شمارهٔ ۱۱۶ — منوش ساغر دنیا که درد ناب نماست