فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۵۳ — براوج خوبی دیدم مهی شب
- غزل شمارهٔ ۵۱ — نکردیم کاری درین بندگی‌ها
- غزل شمارهٔ ۵۲ — این چه چشمست و چه ابرو و چه لب
- غزل شمارهٔ ۵۰ — پژمرده شد دل ز آلودگی‌ها
- غزل شمارهٔ ۵۵ — در وصل تو میزنند احباب
- غزل شمارهٔ ۵۴ — آنکه را هستی همیشه در طلب
- غزل شمارهٔ ۴۸ — ای لال ز وصف تو زبان‌ها
- غزل شمارهٔ ۴۹ — تو و آرام و پخته کاری‌ها
- غزل شمارهٔ ۵۶ — در وصل تو میزنند احباب
- غزل شمارهٔ ۵۷ — گفتمش دل بر آتش تو کباب
- غزل شمارهٔ ۵۹ — زان دو چشمم مدام مست و خراب
- غزل شمارهٔ ۵۸ — ای که چون عمر میروی بشتاب
- غزل شمارهٔ ۶۲ — عشق پرداز ما مرا دریاب
- غزل شمارهٔ ۶۳ — بیمار زارم دریاب دریاب
- غزل شمارهٔ ۶۰ — گرنکندی بسته ماند اینجا دلت
- غزل شمارهٔ ۶۱ — در محافل شعر میخوانم گهی با آب و تاب
- غزل شمارهٔ ۶۸ — تن خاک راه دوست کنم حسبی الحبیب
- غزل شمارهٔ ۶۵ — بده پیمانه سرشار امشب
- غزل شمارهٔ ۶۷ — بیمار زارم انت الطبیب
- غزل شمارهٔ ۶۹ — گنج ابدی پیروی حق و عبادت
- غزل شمارهٔ ۷۰ — دلم گرفت ازین خاکدان پر وحشت
- غزل شمارهٔ ۶۶ — سالک راه حق بیا همت از اولیا طلب
- غزل شمارهٔ ۷۱ — گرانی از بدرون آید از در جنت
- غزل شمارهٔ ۶۴ — شبی رو بحق آر ای جان مخسب