حزین لاهیجی
زاده ۱۱۰۳ – درگذشته ۱۱۸۱ هجری قمری، اصفهان
زندگینامهٔ حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی از سوی گماشتگان محلی نادرشاه افشار در جنوب، حزین را در سال ۱۱۴۶ هجری قمری به هندوستان رمانید که البته هیچگاه از آن و در آن دیار دلخوش نبود. او در سال ۱۱۸۱ هجری قمری در شهر بنارس درگذشت و در همان شهر به خاک سپرده شد. حزین را صاحب تألیفات متعدد در علوم گوناگون دانسته‌اند که نام بیش از پنجاه عدد از آنها در تذکره‌ها آمده است. زندگینامهٔ خودنوشت او به نام «تاریخ احوال» از آن جمله و از مستندات ارزشمند تاریخی راجع به احوال مردمان ایران در دوران سقوط سلسلهٔ صفوی است. دیوان حزین از روی تصحیح استاد ذبیح الله صاحبکار که تصویر آن به زحمت آقای مهرزاد شایان فراهم شده و به کمک هزاران داوطلب گمنام که در بازبینی متن استخراج شده از کتاب چاپی آن مشارکت داشته‌اند به گنجور اضافه شده است.
آثار حزین لاهیجی
شعرهای حزین لاهیجی
- شمارهٔ ۱۱۸ — مزار فیض بخش ماست گلگشت چمن ما را
- شمارهٔ ۱۱۹ — پخته به حکمتی کنم، بادهٔ نارسای را
- شمارهٔ ۱۲۱ — شوری به سر افتاده، رسوای محبت را
- شمارهٔ ۱۲۳ — پس از ما تیره‌روزان روزگاری می‌شود پیدا
- شمارهٔ ۱۲۲ — شهیدان تو را ای نونهال سرگرانی‌ها
- شمارهٔ ۱۲۵ — در فتح باب میکده باشد گشاد ما
- شمارهٔ ۱۲۴ — مکن دشوار از تن پروری آزادی جان را
- شمارهٔ ۱۲۰ — شنیدم در قفس از شاخساران شور بلبل را
- شمارهٔ ۱۲۸ — ۱۲۸ غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
- شمارهٔ ۱۳۰ — ۱۳۰ غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
- شمارهٔ ۱۲۹ — غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
- شمارهٔ ۱۳۱ — ۱۳۱ غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
- شمارهٔ ۱۲۶ — نخواهد برد از ما صرف‌های خصم عنید ما
- شمارهٔ ۱۳۳ — از زلف تو داریم پریشانی خود را
- شمارهٔ ۱۲۷ — جنون را کارها باقی ست با مشت غبار ما
- شمارهٔ ۱۳۲ — نیست هوای بوستان، کنج قفس خزیده را
- شمارهٔ ۱۳۴ — فکندم چاک‌ها در جیب جان بی‌تابی خود را
- شمارهٔ ۱۳۹ — ۱۳۹غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
- شمارهٔ ۱۳۸ — ۱۳۸غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
- شمارهٔ ۱۳۷ — ز بیگانه پرداخت بوم و برم را
- شمارهٔ ۱۴۰ — ۱۴۰غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
- شمارهٔ ۱۳۵ — ز خورشید قیامت گر کنم بالین سر خود را
- شمارهٔ ۱۳۶ — نمی‌گوید کسی امروز چرخ بی‌مروت را
- شمارهٔ ۱۴۱ — تمنا چون نسوزد در ضمیر من؟ که می باشد