کمال‌الدین اسماعیل
زندگی‌نامهٔ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار کمال‌الدین اسماعیل
شعرهای کمال‌الدین اسماعیل
- شمارهٔ ۹ - وله ایضا — خطی بنوشته بودی بهر من پار
- شمارهٔ ۸ - ایضا له — عنایتهای خواجه در حق من
- شمارهٔ ۶ - وله ایضا — ای به حکم تو اقتدا کرده
- شمارهٔ ۵ - ایضا له — فنون لطف خداوند صدر مجدالملک
- شمارهٔ ۷ - ایضاً له — ای بتدبیر اختیار ملوک
- شمارهٔ ۱۱ - ایضا له — ای ترا عرض خوار و مال عزیز
- شمارهٔ ۱۰ - وله ایضا — ای به یاد خلق تو در بزم چرخ
- شمارهٔ ۱۲ - ایضا له — ای عزم تیز تار تو چون عمر درشتاب
- شمارهٔ ۱۷ - وله ایضا — ندانم چه افتاد مال ترا
- شمارهٔ ۲۰ — مرد رک باش و بختی خو کن
- شمارهٔ ۱۶ - ایضا له — عالم لطف و کرم سرور ارباب هنر
- شمارهٔ ۱۹ - ایضا له — اگرچه وعدۀ تو خاطرم را
- شمارهٔ ۱۳ - ایضا له — مخدوم بزرگ، صدر منعم
- شمارهٔ ۱۸ - ایضا له — سپهر شعبده‌باز از درون پردهٔ غیب
- شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا — نور دین ای ذات تو کان هنر
- شمارهٔ ۱۵ - وله ایضا — ای سروری که مخزن اسرارغیب رابهتر
- شمارهٔ ۲۱ - وله ایضا — از برای محقری ادرار
- شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا — ای که با الفاظ گوهر بار تو
- شمارهٔ ۲۶ - وله ایضا — هر که در احمقی تمام بود
- شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا — صدر احرار شهای الدّین ، ای گاه سخا
- شمارهٔ ۲۲ - این قطعه در مدح شمس الملّة و الدین شمس الدّین خوارزمی گوید: — ای کریمی که پایۀ قدرت
- شمارهٔ ۲۸ - وله ایضا — جانم که در شکنجۀ هجران معذّبست
- شمارهٔ ۲۳ - ایضاً له — سپهر مجد و کرم عزّدین یگانة دهر
- شمارهٔ ۲۷ - وله ایضا — ای بزرگی که از میا من و تو