خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۲۵۹ — ترک من هر لحظه گیرد با من از سر خرخشه
- شمارهٔ ۲۶۰ — ای سنبل تازه دسته بسته
- شمارهٔ ۲۶۱ — پری رخا منه از دست یکزمان شیشه
- شمارهٔ ۲۶۲ — تخت خیری بین دگر بر تخته ی خارا زده
- شمارهٔ ۲۶۳ — مه بی مهر من ز شعر سیاه
- شمارهٔ ۲۵۸ — ای دلم جان و جهان در راه جانان باخته
- شمارهٔ ۲۵۷ — ای پسر دامن اهل قدم از دست مده
- شمارهٔ ۲۶۴ — چون سنبلت که دید سیاهی سرآمده
- شمارهٔ ۲۶۵ — آن ترک بلغاری نگر با چشم خونخوار آمده
- شمارهٔ ۲۶۸ — دیشب ای باد صبا گویی که جایی بوده‌ای
- شمارهٔ ۲۷۰ — ایکه گوئی کز چه رو سرگشته می گردی چو گوی
- شمارهٔ ۲۶۹ — دوش پیری یافتم در گوشه ی میخانه ئی
- شمارهٔ ۲۷۱ — ای دل اگر دیو نئی ملک سلیمان چکنی
- شمارهٔ ۲۷۲ — مستی ز چشم دلکش میگون یار جوی
- شمارهٔ ۲۶۶ — ای حبش برچین و چین در زنگبار انداخته
- شمارهٔ ۲۶۷ — از لب شیرین چون شکّر نبات آورده‌ای
- شمارهٔ ۲۷۷ — چه جرم رفت که رفتی و ترک ما کردی
- شمارهٔ ۲۷۸ — نه عهد کرده‌ای آخر که قصد ما نکنی
- شمارهٔ ۲۸۰ — پرواز کن ای مرغ و بگلزار فرود آی
- شمارهٔ ۲۷۴ — سحر چون باد عیسی دم کند با روح دمسازی
- شمارهٔ ۲۷۹ — ای پیک عاشقان اگر از حالم آگهی
- شمارهٔ ۲۷۳ — میا در قلب ای دل که بازی نیست جانبازی
- شمارهٔ ۲۷۵ — ای از حیای لعل لبت آب گشته می
- شمارهٔ ۲۷۶ — آب رخ ما بری و باد شماری