امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۵۹۷ — یاری که طریق ناز دارد
- شمارهٔ ۵۹۹ — بی یاد تو غم جهان نسوزد
- شمارهٔ ۶۰۲ — بیداد غم، ار دلم بگوید
- شمارهٔ ۵۹۸ — گل رنگ نگار ما ندارد
- شمارهٔ ۶۰۱ — آن کیست که از خدا نترسد؟
- شمارهٔ ۶۰۰ — چشمم همه روز خون تراود
- شمارهٔ ۶۰۳ — ناله برآید هر طرف کان بت خرامان در رسد
- شمارهٔ ۵۹۶ — گر دلبر من بر من آید
- شمارهٔ ۶۰۶ — دیرینه دردی داشتم، بازم همان آغاز شد
- شمارهٔ ۶۰۵ — برنامد آهی از دلم، زلفت پریشان از چه شد
- شمارهٔ ۶۱۰ — آرام جانم می رود، دل را صبوری چون بود
- شمارهٔ ۶۰۹ — سیمین تن و خارا دلی، گر گفتنم یارا بود
- شمارهٔ ۶۰۴ — در ره بماند این چشم تر، کان شوخ مهمان کی رسد
- شمارهٔ ۶۰۸ — ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود
- شمارهٔ ۶۰۷ — ما را نکردی گر حلال از لب شراب ناب خود
- شمارهٔ ۶۱۱ — باز آن بلای عاشقان اینک به صحرا می رود
- شمارهٔ ۶۱۸ — گر گشت آن سرو روان روزی سوی گلشن فتد
- شمارهٔ ۶۱۴ — شب کان مه من بر دلم از غصه پیکان بشکند
- شمارهٔ ۶۱۹ — شبهای عاشق را گهی صبح طرب کمتر دمد
- شمارهٔ ۶۱۳ — جانم فدای قامتی کافاق را حیران کند
- شمارهٔ ۶۱۵ — خاطر به سوی دلبری هر لحظه ما را می‌کشد
- شمارهٔ ۶۱۷ — نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد
- شمارهٔ ۶۱۶ — شمشیر کین باز آن صنم بر قصد دل‌ها می‌کشد
- شمارهٔ ۶۱۲ — می خواهد آن سرو روان کامروز در صحرا شود