امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۶۲۶ — هر که دمی به یاد آن دلبر مه لقا زند
- شمارهٔ ۶۲۱ — سال نو است و عشق نو عشرت یار من چه شد
- شمارهٔ ۶۲۵ — زلف تو باز فتنه را رشته دراز می دهد
- شمارهٔ ۶۲۷ — به چه کار آیدم آن دل که نه در کار تو آید؟
- شمارهٔ ۶۲۰ — چند ز دور بینمت، وه که دلم کباب شد
- شمارهٔ ۶۲۳ — شاه سوار من نگر مست و خراب می رود
- شمارهٔ ۶۲۴ — هر که چو تو به نیکویی آفت عقل و جان بود
- شمارهٔ ۶۲۲ — چون ز نسیم صبحدم زلف تو در هوا شود
- شمارهٔ ۶۳۰ — باز شب افتاد و ما را دل همان جا شد که بود
- شمارهٔ ۶۲۸ — خرم آن روز که دیدار تو پیش نظر آید
- شمارهٔ ۶۲۹ — چند گاهی دگر ار چشم تو در ناز بماند
- شمارهٔ ۶۳۲ — ای خوش آن وقتی که آن بدعهد با ما یار بود
- شمارهٔ ۶۳۱ — دوش ما بودیم و آن مهر و، شب مهتاب بود
- شمارهٔ ۶۳۳ — ای خوش آن وقتی که ما را دل به جای خویش بود
- شمارهٔ ۶۳۴ — تا جهان بود، از جهان هرگز دلم خرم نبود
- شمارهٔ ۶۳۵ — چشم یارم دوش بی هنگام خواب آورده بود
- شمارهٔ ۶۳۶ — شب رسید آن شمع کو عمری درون سینه بود
- شمارهٔ ۶۳۸ — باز از رندی علم بر آسمان خواهم کشید
- شمارهٔ ۶۳۹ — صبحگه، یارب، حدیثی زان دو لب خواهم کشید
- شمارهٔ ۶۴۱ — خوبرویان چون به سلطانی علم بالا کشند
- شمارهٔ ۶۴۰ — از لبت گر خط میگون سر برون خواهم کشید
- شمارهٔ ۶۳۷ — من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشید
- شمارهٔ ۶۴۲ — باز گل بشکفت و گلرویان سوی بستان شدند
- شمارهٔ ۶۴۳ — گر نظر بر چشم کافر کیش او خواهد فتاد