امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۶۷۵ — گر به کوی عاشقان آن ماه گاهی بگذرد
- شمارهٔ ۶۶۸ — کالبد از دل تهی شد، گر چه جان بیرون رود
- شمارهٔ ۶۷۴ — یار من گویند آنجا گاه گاهی بگذرد
- شمارهٔ ۶۶۹ — یارب! این اندیشه جانان ز جانم چون رود
- شمارهٔ ۶۷۰ — ما نخواهیم از غم خود کاشنا بیرون برد
- شمارهٔ ۶۷۱ — از دل غمگین هوای دلستانم چون رود
- شمارهٔ ۶۷۳ — گر کنی یاری و گر آزار، بر من بگذرد
- شمارهٔ ۶۷۲ — هر شبم جان بر لب آید، ناله زار آورد
- شمارهٔ ۶۷۹ — فرخ آن عیدی که جان قربانی جانان بود
- شمارهٔ ۶۸۰ — از سر کو آن پری چون ناگهان پیدا شود
- شمارهٔ ۶۸۱ — زلف گرد آور که بازم دل پریشان می‌شود
- شمارهٔ ۶۷۶ — من نمی خواهم که چشمم غیر آن رو بنگرد
- شمارهٔ ۶۸۲ — تا چه ساعت بود، یارب، کان مسلمان زاده شد
- شمارهٔ ۶۸۳ — تا خیال روی آن شمع شبستان دیده شد
- شمارهٔ ۶۷۸ — تا سرم باشد تمنای توام در سر بود
- شمارهٔ ۶۷۷ — دست ماه روزه تا در چشم عشرت خاک زد
- شمارهٔ ۶۸۶ — ناز کن، ای گل، که سرو بوستانی می کشد
- شمارهٔ ۶۸۴ — یار ما را دل ز دست عاشقی صد پاره شد
- شمارهٔ ۶۸۵ — گر نمی بینم دمی در روی او غم می کشد
- شمارهٔ ۶۸۷ — هر کسی را در بهاران دل به گلزاری کشد
- شمارهٔ ۶۹۰ — غم مخور، ای دل که باز ایام شادی هم رسد
- شمارهٔ ۶۹۱ — تا کی آن زلف پریشان وقت ما بر هم زند
- شمارهٔ ۶۸۸ — آن که دل برد و ز غمزه چون سنانش می نهد
- شمارهٔ ۶۸۹ — باز باد صبح بوی آشنایی می دهد