امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۵۷۳ — ببین تا دیده چند افسون نماید
- شمارهٔ ۵۷۶ — غم من شادی کس را نپرسد
- شمارهٔ ۵۷۵ — نگارا، از من مسکین چه خیزد؟
- شمارهٔ ۵۷۸ — امشب بت ما به نزد ما بود
- شمارهٔ ۵۷۹ — وقتی دل ما ازان ما بود
- شمارهٔ ۵۷۴ — صبا آمد، ولی دل بازنامد
- شمارهٔ ۵۷۲ — گهیت از آشنایان یاد ناید
- شمارهٔ ۵۷۷ — از یاد تو دل جدا نخواهد شد
- شمارهٔ ۵۸۲ — تاب رخت آفتاب ناورد
- شمارهٔ ۵۸۴ — با یار ز من خبر بگویید
- شمارهٔ ۵۸۶ — فریاد، ز غمزه تو فریاد
- شمارهٔ ۵۸۵ — از رنگ رخت قمر توان کرد
- شمارهٔ ۵۸۷ — خطی که قرین حال باشد
- شمارهٔ ۵۸۱ — یاری دل ما به رایگان برد
- شمارهٔ ۵۸۳ — ای همنفسان که پیش یارید
- شمارهٔ ۵۸۰ — عشق آمد و دل ز دستِ ما بُرد
- شمارهٔ ۵۹۰ — گر یار به دل درون نباشد
- شمارهٔ ۵۹۴ — هنگام گل است و باده باید
- شمارهٔ ۵۸۸ — گر مه چو تو با جمال باشد
- شمارهٔ ۵۹۲ — فریاد که عشق کهنه نو شد
- شمارهٔ ۵۹۳ — جانا، چو تویی دگر نیاید
- شمارهٔ ۵۸۹ — آن را که غم تو یار باشد
- شمارهٔ ۵۹۱ — آن دوست که بود خصم جان شد
- شمارهٔ ۵۹۵ — چون سرو تو از قبا برآید