محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- شمارهٔ ۹۱ - قطعه — ذوق مشکل که گذارد دو نفس زنده مرا
- شمارهٔ ۸۹ — نخل باغ دل امیر گل‌رخ نسرین عذار
- شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا — ای شهریار ذیشان کز غایت بزرگی
- شمارهٔ ۹۰ - ایضا در مرثیه گوید — گل حدیقه دل خواجگی که بود قدش
- شمارهٔ ۸۶ - وله ایضا — در بارگه امام شافع
- شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا — یارب امشب از علامتها چه می‌بیند به خواب
- شمارهٔ ۹۳ - در مرثیه فرماید — باز فلک سلسله‌ای زد به هم
- شمارهٔ ۸۸ - وله ایضا — ایا ستوده وزیری که دور گردون را
- شمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرماید — ای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایت
- شمارهٔ ۹۹ - قطعه — بهر جمعی عیب جویان بستم این احرام دوش
- شمارهٔ ۱۰۱ — بر سر تربتی رسیدم دوش
- شمارهٔ ۹۵ - وله ایضا — زین زمانه شیخ جمال آن که کس ندید
- شمارهٔ ۹۶ — حافظ آن خود رو درخت باغ نظم
- شمارهٔ ۱۰۰ - مرثیه — خورشید اوج حسن محمد امین که بود
- شمارهٔ ۹۴ - در تاریخ پدر خود گوید — والدمن خواجه میراحمد که بود از اعتقاد
- شمارهٔ ۹۸ - وله ایضا — ای بخت می‌رساند از اشفاق بی‌قیاس
- شمارهٔ ۱۰۶ — زهی بر حشمت گردون اساست
- شمارهٔ ۱۰۸ - وله ایضا — زین الانام خواجه قلیخان که جد او
- شمارهٔ ۱۰۲ - قطعه — ای مهین آصفی که عالم را
- شمارهٔ ۱۰۷ - وله ایضا — ای جهان را از تو در گوش امید
- شمارهٔ ۱۰۳ — همان اوج دولت شاه یحیی
- شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا — ای دل انصاف ده که چون نبود
- شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا — ای جوان بخت سرافراز که بر خاک درت
- شمارهٔ ۱۰۹ - وله ایضا — شکر کز فیض کرد بار دگر