محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- شمارهٔ ۶۵ - در مرثیه یکی از اکابر فرماید — پادشه ملک صباحت که بود
- شمارهٔ ۶۹ - قطعه — سرو را از نوید خلعت خاص
- شمارهٔ ۶۲ - ایضا در مرثیه — قاضی آن عالم اسرار قدر
- شمارهٔ ۶۳ - ماده تاریخ — می‌شد چو رضیع رازق پاک جلیل
- شمارهٔ ۶۶ - وله ایضا — بر روی فرش اغبری مستدیر سقف
- شمارهٔ ۶۸ - وله ایضا — فارس میدان معنی حامدی بی‌نظیر
- شمارهٔ ۶۷ - وله ایضا — گلبن گلزار سیادت که بود
- شمارهٔ ۶۴ - در رثاء — دلا چو ابر بهاری به نوحه و زاری
- شمارهٔ ۷۰ - قطعه — وقت آن شد که به شمشیر زبان
- شمارهٔ ۷۱ — شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم
- شمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گوید — باز طوفان اجل نابود ساخت
- شمارهٔ ۷۴ - وله ایضا — صاحبا من که بهر پیشکشت
- شمارهٔ ۷۷ - وله ایضا — چو خواجه میر حسن آن جهان عز و وقار
- شمارهٔ ۷۵ - وله ایضا — سرا سروران جد اعلای تو
- شمارهٔ ۷۳ - در تقاضا گوید — صبا به خدمت خدام خواجگی برسان
- شمارهٔ ۷۶ - وله ایضا — اگر خرمنی را تبه کرد برقی
- شمارهٔ ۸۰ - در مرثیهٔ شاه زاده سلطان حسین — ناگه از طبعم مشام دل شنید
- شمارهٔ ۷۸ - رباعیات — ازین شش رباعی که کلکم نگاشت
- شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا — ای همایون فارس میدان دولت کاورند
- شمارهٔ ۷۹ - قطعه — تبارک‌الله ازین حوض خانهٔ دلکش
- شمارهٔ ۸۳ - ایضا در مرثیه گوید — دوش تا صبح از صوامع قدس
- شمارهٔ ۸۵ - وله ایضا — آن خداوند محتشم چاکر
- شمارهٔ ۸۱ - مرثیه در شهادت میر معصوم گوید رحمه‌الله — امیر اعدل اعظم پناه ملک و ملل
- شمارهٔ ۸۲ - در ماده تاریخ گوید — دل‌افروز شمع شبستان انس