مشتاق اصفهانی
زاده ۱۱۰۱ – درگذشته ۱۱۶۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ مشتاق اصفهانی
میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد
آثار مشتاق اصفهانی
شعرهای مشتاق اصفهانی
- شمارهٔ ۲۹۴ — آمدی وصلت به جامم ریخت آب زندگی
- شمارهٔ ۲۹۵ — چه شد کآتش به جانم از غضب انداختی رفتی
- شمارهٔ ۲۹۲ — ز وصل او که من پیوسته می‌پنداشتم روزی
- شمارهٔ ۲۹۶ — شنیدم تشنه‌ای جویای آبی
- شمارهٔ ۲۸۹ — ای که از باد صبا بوی کسی می‌شنوی
- شمارهٔ ۲۹۰ — ای که می‌جویی به خوبی همچو لیلی دلبری
- شمارهٔ ۲۹۱ — نه چون سرو است آزادی مرا زین گلشن ای قمری
- شمارهٔ ۲۹۳ — من تشنه دشت بی‌آب بارد مگر سحابی
- شمارهٔ ۳۰۴ — گمان دارد ز ناز و سرکشی گل می‌کند کاری
- شمارهٔ ۳۰۱ — به خون غلتانم از تیر نگاه دم به دم کردی
- شمارهٔ ۳۰۰ — از تو من غافلم از من نه تو غافل باشی
- شمارهٔ ۳۰۳ — رهبر باوست هر نقش از کارگاه هستی
- شمارهٔ ۳۰۲ — ناکرده عمل ای که طلبکار بهشتی
- شمارهٔ ۲۹۸ — زین چه خوش‌تر که درین معرکه بسمل باشی
- شمارهٔ ۲۹۷ — به گلشن بود در پرواز مرغ بند برپایی
- شمارهٔ ۲۹۹ — چون بیتو ننالم زار در گوشه تنهائی
- شمارهٔ ۳۰۶ — خوش آن ساعت که بی‌خشم و غضب با ما تو بنشینی
- شمارهٔ ۳۰۷ — خوشا مستی و عشق نازنینی
- شمارهٔ ۳۱۰ — در هیچ‌جا هرگز نشد بیند ترا تنها کسی
- شمارهٔ ۳۰۸ — به رنگ ذره‌ام سرگرم مهر عالم‌افروزی
- شمارهٔ ۳۱۱ — هست چشمم ز غمت قلزم طوفان‌زایی
- شمارهٔ ۳۰۵ — نباشد آتشی سوزنده‌تر از آتش دوری
- شمارهٔ ۳۱۲ — در آن گلشن مکن کو گلشن‌آرا گلشن‌آرایی
- شمارهٔ ۳۰۹ — زهدم افسرده خوشا وقت قدح پیمائی